Blog poświęcony strategicznym koncepcjom radioamatorstwa.
Blog SP9JPA (link obok) zawiera bieżące informacje o autentycznej aktywności radioamatorskiej.
Strategia autorska SP9JPA
dla organizacji krótkofalarskiej
Copyright (c) Henryk Zwolski SP9JPA
Teksty podlegają prawu autorskiemu. Autor zezwala wszystkim na ich publikację w innych mediach pod warunkiem podpisania "Henryk SP9JPA" lub powołania się na autora w przypadku cytowania.
Uwaga: Każdy tekst wymaga redagowania. Poprawki niemerytoryczne nie będą zgłaszane. Po dokonaniu poprawek merytorycznych zmieniana będzie data w nagłówku. W przypadku powoływania się na dokument proszę zawsze sprawdzić treść aktualnej wersji publikowanej wyłącznie w tym miejscu.
Uwaga: Każdy tekst wymaga redagowania. Poprawki niemerytoryczne nie będą zgłaszane. Po dokonaniu poprawek merytorycznych zmieniana będzie data w nagłówku. W przypadku powoływania się na dokument proszę zawsze sprawdzić treść aktualnej wersji publikowanej wyłącznie w tym miejscu.
1. Tak może być...
Henryk Zwolski SP9JPA
E-mail: zwolski(at)bci.krakow.pl
Blog SP9JPA: http://sp9jpa.blogspot.com/
Strategia autorska SP9JPA: http://strategiaautorskasp9jpa.blogspot.com/
Kraków, 2 grudnia 2008 r.
Strategia autorska SP9JPA dla PZK
Preambuła
Zważywszy, że:
A. Dziedzina zwana krótkofalarstwem lub radioamatorstwem jest bardzo szeroka i zapewnia miejsce osobom z wszystkich grup wiekowych o zainteresowaniach technicznych, sportowych i humanistycznych (np. dzięki dostępowi do urządzeń komercyjnych). Krótkofalarstwo to jednak hobby i sport kwalifikowany i dla jego uprawiania wymagane jest zdobycie pewnej wiedzy, umiejętności i doświadczenia, a także poświęcenie czasu i środków finansowych, nierzadko niestety kosztem nauki, pracy i rodziny.
B. Największe osiągnięcia w krótkofalarstwie odnoszą osoby, które w rozsądnych proporcjach poświęcają na krótkofalarstwo czas i środki, bez szkody i uszczerbku dla nauki, pracy, rodziny i życia społecznego oraz potrafią godzić obowiązki społeczne, zawodowe i rodzinne z rozwijaniem własnych zainteresowań.
C. Krótkofalarstwo to szczególne hobby, wymagające pewnego poziomu wiedzy technicznej oraz sprawności operatorskiej. Aby szybciej wejść do tego hobby i uprawiać je z powodzeniem można albo skorzystać z drogi indywidualnej, poprzez znajomość z aktywnym radioamatorem, albo poszukać klubu lub innej organizacji skupiającej osoby o takich zainteresowaniach.
D. Jedną z takich organizacji jest PZK, skupiający osoby zainteresowane wszelką niekomercyjną działalnością techniczną i operatorską, ale ostatecznym celem takiej działalności jest zawsze nawiązywanie dwustronnych łączności radiowych dla przyjemności i dla celów sportowych.
E. Krótkofalarstwo kojarzy się z nowoczesnością (np. technologiami elektronicznymi, cyfrowymi, informatycznymi i satelitarnymi), życzliwością wobec innych osób opartą na wewnętrznej etyce radioamatorskiej (zwanej Ham Spirit), działalnością w społeczeństwie i dla społeczeństwa, stąd PZK jest organizacją otwartą na współpracę partnerską dla poszerzania własnej bazy członkowskiej oraz powiększania zasobów organizacji i jej członków.
F. Dla osiągnięcia tego celu PZK, służąc zawsze swoim członkom, buduje jak najbardziej oszczędną, otwartą i demokratyczną strukturę organizacyjną, opartą na pracy społecznej. PZK nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej ani charytatywnej. Korzysta ze składek swoich członków i innych źródeł finansowania dostępnych dla organizacji pozarządowych w Polsce i Unii Europejskiej oraz rozdziela je równo i sprawiedliwie dla pożytku członków i budowania wizerunku organizacji. Każdy członek PZK ma pełny i równy dostęp do wszystkich informacji i dokumentów zbieranych i generowanych przez wszystkie struktury PZK.
Dlatego też:
Uznajemy powszechną opinię, wyrażaną obecnie przez członków PZK i krótkofalowców spoza PZK, iż organizacja ta wymaga szybkich i głębokich zmian, które przystosują jej funkcjonowanie do bieżących i spodziewanych w przyszłości warunków technicznych i społecznych. Zmiany takie można wprowadzić realizując Strategię, która obejmie najbardziej istotne sprawy dotyczące wszystkich członków PZK.
I. Działalność wewnętrzna PZK
I.1. Działalność prowadzona metodami tradycyjnymi
- Biuro QSL, z opcją częściowej obsługi elektronicznej oraz nowymi warunkami dla obsługi stacji okolicznościowych i kontestowych
* Konieczne jest opracowanie analizy pracy wybranych Biur QSL, np. DL, G i F, z nastawieniem na automatyzację metod wymiany kart papierowych.
* Pilnie zostanie opracowana propozycja obciążania kosztami wymiany kart właścicieli znaków okolicznościowych taką częścią składki członkowskiej PZK, jaka zostanie wyliczona na podstawie proporcji kosztów CB QSL zapisanych w wykonanym budżecie PZK. Proporcja ta będzie obliczona raz na dwa lata. Propozycja ta wynika z zasady, że ten kto więcej korzysta, powinien ponosić większe obciążenia. Skutkiem tego rodzaju opłat będzie proporcjonalne zmniejszenie kosztów CB QSL w budżecie PZK, a więc po pewnym czasie również samej opłaty za obsługę stacji okolicznościowych.
Opcja: podobnie zostaną potraktowane znaki kontestowe.
* Przyjęcie zasady, że w przypadku akcji dyplomowych lub okolicznościowych, a obowiązkowo w przypadku udziału więcej niż jednej stacji okolicznościowej, ich polscy (i być może zagraniczni) uczestnicy nie będą musieli wysyłać swoich kart QSL do stacji okolicznościowych, a przedmiotowe stacje organizatora będą obowiązkowo wysyłać swoje karty stacjom zagranicznym, członkom PZK wg wykazu członków oraz operatorom, którzy nadeślą directy lub prośbę e-mailową z przelewem środków na pokrycie kosztu wysyłki. Dobra praktyka: (1) Niedawna praca stacji 9A0IARU z Konferencji R1 w Cavtat, (2) Elektroniczna część Programu PGA
- Szkolenie: (a) mentoring (coaching, elmering), (b) szkolenie we własnych jednostkach, (c) szkolenie u klientów zewnętrznych, np. w okresie wakacji i ferii
* Zwróci się szczególną uwagę, aby osoby szkolące były w wieku podobnym do wieku słuchaczy (szkolenie rówieśnicze), a instruktorzy starsi i uprawnieni byli odpowiedzialni za szkolenie z zasad bezpieczeństwa i obsługi radiostacji. Szkolenie młodzieży musi być realistyczne w tym sensie, że będzie uprzedzać o wymaganiach technicznych, finansowych i czasowych, aby młodzież uniknęła frustracji i zniechęcenia w wyniku braku szybkich osiągnięć. Stąd konieczne jest opracowanie etapów dochodzenia krótkofalowca do najwyższych osiągnięć sportowych i specjalistycznych, drogą tzw. małych sukcesów. Dobra praktyka: (1) obozy letnie PZK, (2) obozy harcerskie, (3) obozy LOK, (4) ARRL Elmering
* PZK przygotuje specjalny kurs dla instruktorów młodzieżowych. Dobra praktyka: (1) RSGB Train the Trainers
- Działalność pokazowa i działalność na rzecz społeczeństwa
* PZK będzie sponsorować część kosztów wydarzeń okolicznościowych na podstawie zgłoszonych projektów, pod warunkiem ich przeprowadzenia w miejscach publicznych.
- Krótkofalarstwo rodzinne
* PZK wprowadzi jedną składkę rodzinną dla wszystkich licencjonowanych nadawców i nasłuchowców zamieszkałych we wspólnym gospodarstwie, z wyłączeniem znaków okolicznościowych i kontestowych członków rodziny i klubu rodzinnego. Należy w ten sposób docenić rekrutacyjną funkcję rodziny krótkofalarskiej.
* PZK będzie sponsorować działalność rodzinną, np. udział w zawodach ARDF, na podstawie zgłoszonych projektów.
- Polityka PZK wobec osób starszych
* Krótkofalarstwo wymaga pieniędzy, czasu i doświadczenia. Wydatki na hobby znajdują się na ostatnim miejscu listy wydatków domowych. Nic więc dziwnego, że krótkofalowiec to zwykle osoba starsza, o ustabilizowanej sytuacji zawodowej i rodzinnej. PZK postara się o zapewnienie wszelkich możliwych i sprawiedliwych udogodnień dla osób starszych uznając, że każde hobby i sport przyczynia się do wydłużenia okresu sprawności fizycznej i intelektualnej.
- Uczestnictwo w spotkaniach i konferencjach krajowych i zagranicznych
* PZK będzie sponsorować część kosztów uczestnictwa członków PZK w ten sposób, że w danej imprezie może uczestniczyć najwyżej jeden członek władz PZK odpowiedzialny za daną dziedzinę, a w przypadku większych delegacji każdy członek PZK będzie miał prawo do uczestnictwa i sponsorowania swojego projektu uczestnictwa. W każdym przypadku delegacji jednoosobowej lub wieloosobowej członkowie władz, osoby funkcyjne i pozostali członkowie PZK muszą przedstawić projekt swojego uczestnictwa, ogłaszany w danym terminie publicznie i jednocześnie na stronie PZK, po czym Prezydium ZG lub ZG PZK (w przypadku imprez międzynarodowych) wybierze kandydatów, którzy zgłoszą najlepsze propozycje uczestnictwa. Na stronie internetowej PZK będzie prowadzony kalendarz imprez krajowych i zagranicznych, w jakich mogą uczestniczyć na równych prawach sponsorowani członkowie władz, osoby funkcyjne i wszyscy inni członkowie PZK. Obowiązkiem każdego sponsorowanego uczestnika delegacji będzie sporządzenie notatki w formie nadającej się do publikacji w mediach elektronicznych i/lub papierowych, co będzie warunkiem starania się o kolejny udział w delegacji. Za uczciwość tego procesu odpowiada Sekretarz Generalny PZK i Prezes PZK.
- Dokumentowanie historii i osiągnięć członków i jednostek PZK
* PZK będzie zbierać i przechowywać, a jeżeli przechowywanie nie będzie możliwe, odstępować właściwym instytucjom, wszelkie materiały pisane i elektroniczne. Materiały drukowane i przedmioty będą skanowane i fotografowane w celu archiwizacji elektronicznej. W miarę możliwości sporządzany będzie wykaz posiadanych materiałów. Na ten cel dostępne są środki z instytucji zewnętrznych. Dobra praktyka: (1) Centrum archiwizacji materiałów radioamatorskich w Wiedniu sfinansowane ze środków UE
I.2. Stanowiska i funkcje w PZK
* Niezwłocznie wprowadza się w PZK kadencyjność wszystkich władz i funkcji wraz z rotacją na najwyższych stanowiskach w każdej jednostce i w każdym zespole.
* Niezwłocznie wprowadza się rekrutację na wszystkie funkcje w PZK w postaci konkursów. ZG PZK określi minimalne wymagania oparte na dotychczasowej działalności w danej dziedzinie i określi termin zbierania kandydatur. Kandydaci prześlą własną propozycję pracy o objętości nie większej niż 2 strony A4. Po podanym terminie Prezydium jednocześnie ogłosi treść wszystkich deklaracji na stronie Internetowej i dokona wyboru najlepszego kandydata, podając uzasadnienie. Za uczciwość tego procesu odpowiada Sekretarz Generalny PZK.
* Miarą oceny każdej osoby pełniącej funkcję w PZK i każdego kandydata na jakąkolwiek funkcję będzie jego (a) działalność proaktywna: planowanie (prowadzenie kalendarza wydarzeń ze swojej dziedziny zainteresowań); (b) osiągnięcia sportowe (imprezy radiowe); (c) udział w organizacjach i spotkaniach społeczności krótkofalarskich; (d) prowadzenie działu na stronie internetowej ZG PZK lub jednostki PZK, albo posiadanie własnej strony internetowej lub blogu; (e) znajomość języków obcych, szczególnie języka angielskiego.
* Nabór na wszystkie wybieralne stanowiska statutowe ogłaszać się będzie na 4 tygodnie przed terminem wyborczego Zjazdu Krajowego PZK. Kandydaci mogą się zgłaszać sami, albo mogą to czynić inne osoby po uzgodnieniu z kandydatem.
I.3. Elektroniczna obsługa członków organizacji
poprzez stronę internetową
- informacja organizacyjna i sportowa na stronie internetowej PZK, z linkami do najwyżej sklasyfikowanych pod względem aktualności stron internetowych jednostek organizacyjnych, klubowych i indywidualnych krótkofalowców
- informacje techniczne, administracyjne i szkoleniowe na stronie PZK
- jedno Forum elektroniczne dostępne dla wszystkich członków PZK
* Zakładanie zamkniętych forów internetowych dla wybranych członków PZK jest niezgodne ze Statutem skoro wyklucza równy dostęp dla wszystkich członków PZK. PZK jest organizację otwartą, a jego przedstawiciele pochodzący z wyboru nie mają żadnych tajemnic przed członkami PZK.
- elektroniczne rozliczanie zawodów i imprez radiowych
* Dla potrzeb jednej z Komisji Konferencji IARU w Cavtat opracowałem definicje QSO i QSO w zawodach oraz zasady sędziowania zawodów radiowych. Wersja polska została zamieszczona poniżej w Dziale "4. Inne moje artykuły". Do sędziowania zawodów należy przyjąć metodę mieszaną, tj. z zastosowaniem robota komputerowego (oprogramowania) i pracy Komisji. Preferencję mają zawodnicy nadsyłający logi i deklarujący poprawne zapisy. Funkcją robota jest wyłącznie oflagowanie różnic w zapisach QSO, a funkcją Komisji rozstrzyganie różnic z korzyścią dla zawodnika nadającego dany fragment QSO, a nie odbierającego.
- obsługa wszystkich Dyplomów wydawanych przez PZK w wersji elektronicznej
* Każdy Dyplom wydawany przez PZK będzie miał swoją wersję elektroniczną, przesyłaną członkowi PZK bezpłatnie, aby mógł sobie samodzielnie wydrukować lub archiwizować. Spis zdobywców Dyplomów elektronicznych zostanie zamieszczony na stronie PZK.
- korespondencja e-mailowa z członkami PZK uznawana będzie na równi z korespondencją pocztową po jej potwierdzeniu
- będzie prowadzona dokumentacja elektroniczna wszelkich decyzji i czynności wykonywanych przez członków władz i osoby funkcyjne PZK
- sama składka członkowska PZK będzie wpłacana na jedno konto centralne, natomiast inne jednostki mogą przyjąć dowolne rozwiązania, jeżeli są uprawnione do pobierania własnej składki członkowskiej
- obsługa finansowa i księgowa
- obsługa projektów członków zgłaszanych do współfinansowania przez PZK
* Na stronie PZK powstanie dział, do którego każdy członek lub jednostka organizacyjna będzie mogła zgłaszać opis projektu, liczący nie więcej niż 2 str. A4, proponowanego do sponsorowania przez PZK. Projekty nie mogą dotyczyć działalności bieżącej i organizacyjnej lecz wydarzeń sportowych i o zasięgu społecznym. Projekty będą zawierać następujące części: planowanie, kalendarz wydarzeń, ogłoszenie projektu: wyprzedzająca publikacja informacyjna, realizacja, publikacje dokumentujące wykonanie projektu.
* ZG PZK wydzieli Fundusz Sponsorowania Projektów (F-SP) oraz określi maks. kwotę jednorazową i częstotliwość sponsorowania wydarzeń na danym terenie, w zależności od przyjętych parametrów (liczba uczestników, doniosłość wydarzenia, spodziewane skutki rekrutacyjne itd.).
Źródła finansowania F-SP: (a) środki z budżetu PZK pochodzące z 1% na OPP, ale nienależne konkretnym jednostkom organizacyjnym wskazanym przez darczyńców, (b) dofinansowanie z budżetu PZK, (c) środki pochodzące od sponsorów i przeznaczane na konkretne projekty.
I.4. Media organizacyjne
- media papierowe, dokumentujące działalność członków i jednostek PZK
* PZK nie musi posiadać własnego czasopisma. Lepszy cel można osiągnąć dzięki właściwej współpracy z istniejącymi na rynku czasopismami oraz mediami elektronicznymi. Dotychczasowe doświadczenia z własnymi, papierowymi środkami przekazu wskazują, że media takie stają się wkrótce swoistym "gettem" organizacyjnym, treściowo niedostępnym dla osób z zewnątrz, potencjalnych członków PZK, skupionym z natury na artykułach dokumentujących działalność, a w końcu miejscem publikacji niemal wyłącznie artykułów administracyjnych i organizacyjnych. Należy ogłosić pośród członków PZK proste zasady redagowania materiałów oraz wymagać publikacji własnych od każdej osoby pełniącej jakąkolwiek funkcję w PZK. Dobra praktyka: Wiesław SQ5AGB, Redaktor Krótkofalowca Polskiego
- media informacyjne: strony internetowe PZK, jednostek organizacyjnych i krótkofalowców indywidualnych
* Należy opracować klasyfikację istniejących w Polsce stron krótkofalarskich pod kątem ich aktualności: 1. strony aktualizowane częściej niż raz w tygodniu, 2. strony aktualizowane kilka razy w miesiącu i 3. strony niektualizowane (można je pominąć, traktując jako elektroniczne wizytówki). Dobra praktyka: (1) Ranking stron internetowych YO (wg nieznanych kryteriów)
- biuletyny radiowe
* Należy opracować wykaz biuletynów radiowych (dzień wygłaszania, częstotliwość pracy stacji). Dobra praktyka: (1) RBI PZK, (2) Biuletyn Małopolski
I.5. Działalność w zakresie sportów kwalifikowanych
i nowoczesnych technologii
- DXCC
- zawody krajowe i zagraniczne, ze szczególnym uwzględnieniem zawodów SPDX Contest i IARU, a także WRTC
- zdobywanie Dyplomów
- wyprawy do miejscowości w Polsce, w których nie ma krótkofalowców
- wyprawy DX-owe
- ARDF, HST i inne
- działalność krótkofalarskich grup zawodowych, np. kolejarzy (FIRAC), policjantów (IPA), żołnierzy łączności, lekarzy i farmaceutów
* PZK popiera działalność społeczności zawodowych w ramach krótkofalarstwa. Dobra praktyka: (1) Henryk SP9JPA, Blog SP9JPA, SP FIRAC, kolejarze, (2) Janusz SP5JXK i Klub SP5PSL w Zegrzu, żołnierze łączności, (3) IPA, policjanci (4) IPHG, farmaceuci
- własne prace konstrukcyjne
- rozwijanie technologii elektronicznych, cyfrowych, informatycznych i satelitarnych
* Dobra praktyka: (1) Krystian SQ2KL: łączność satelitarna, (2) Andrzej SP3LYR: APRS, (3) Paweł SP9VRC: modulacje PSK, Olivia i inne, (4) Kol. Sebastian Stoff: "Orbitron", (5) Marek SP7DQR: oprogramowanie do logowania i inne, (6) Maciek SP2SGF, Copernicus Project
II. Działalność zewnętrzna PZK
II.1. Rekrutacja członków
- działania w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach średnich i wyższych, ze szczególnym uwzględnieniem szkół technicznych oraz w innych placówkach kulturalnych i społecznych
* Jeżeli to możliwe, to w szkole podstawowej uczniowie powinni usłyszeć o krótkofalarstwie przynajmniej raz w okresie nauki (3 lata) i/lub raz w gimnazjum (3 lata), a w szkole średniej raz w roku (2-4 lata). Natomiast w szkołach technicznych tak często, jak na to pozwalają miejscowe środki i zasoby członków i jednostek PZK, również w oparciu o projekty sponsorowane przez PZK. Dobra praktyka: (1) należy ustalić jednostki PZK, które znalazły w ostatnich dwóch latach najwięcej nowych członków i zapytać je, w jaki sposób to osiągnęły, (2) funkcję rekrutacyjną pełnią rodziny krótkofalarskie w wyniku kontaktów rówieśniczych najmłodszego pokolenia rodziny krótkofalowca.
- współfinansowanie projektów podejmowanych przez członków PZK i wydatkowanie środków PZK
* Wszelkie środki PZK są przeznaczane na działalność statutową. Kwoty wypłacane na zewnątrz będą uzasadnione wyłącznie projektem wybranym w otwartym konkursie. Projekty współfinansowane przez PZK mogą być zgłaszane przez członków i jednostki organizacyjne PZK. Każdy projekt będzie ogłaszany na stronie internetowej PZK. Za uczciwość tego procesu odpowiada Sekretarz Generalny PZK i Skarbnik PZK.
II.2. Zbieranie funduszy
- składki i darowizny
- pozyskiwanie środków ze źródeł krajowych, UE i zagranicznych
* Dobra praktyka: (1) Arek SP6OUJ
II.3. Współpraca z mediami: działalność informacyjna i rekrutacyjna
- media papierowe
* Przed każdą akcją publiczną opracowanie materiałów przydatnych dla dziennikarzy w celu publikacji w mediach krajowych. Dobra praktyka: (1) Arek SP6OUJ i Klub SP6ZJP
- media elektroniczne
* Przed każdą akcją opracowanie notatki przydatnej dla publikacji w biuletynach krajowych oraz w języku angielskim dla biuletynów zagranicznych.
II.4. Działalność wobec władz krajowych i zagranicznych
- śledzenie przepisów EU i krajowych, dotyczących krótkofalowców
- współpraca z krajowymi organizacjami radioamatorskimi
- współpraca z IARU i innymi organizacjami międzynarodowymi i zagranicznymi
II.5. Działalność w społeczeństwie
- dobre sąsiedztwo krótkofalowca
* Posiadanie radiostacji do łączności dwustronnych wymaga postawienia anten. Nie zawsze jest to możliwe, kiedy krótkofalowiec mieszka w budynku wielorodzinnym lub znajdującym się w gęstej zabudowie. Żadne korzystne ustawy, przepisy i regulacje nie pozwolą na intensywne uprawianie krótkofalarstwa na mocy papieru, kiedy nie mamy zgody swoich sąsiadów. Lokator w domu wielorodzinnym ma prawo do spokoju i niezakłóconego odbioru transmisji radiowych, telewizyjnych i internetowych. To jest nie tylko problem fizyczny, ale i psychologiczny. Krótkofalowiec napotykający na trudności sąsiedzkie powinien raczej znaleźć inną lokalizację dla budowy systemów antenowych. Walki sądowe z sąsiadami zawsze skończą się przegraną i zawsze przynoszą szkody wizerunkowi krótkofalarstwa. PZK nie będzie się angażować w żadną pomoc swoim członkom znajdującym się w sporze prawnym ze swoimi sąsiadami w związku z uprawianiem krótkofalarstwa. Uznajemy, że prawo człowieka do spokoju w sytuacji, kiedy wie on, że za ścianą dzieje się coś, czego on nie rozumie i ma prawo nie rozumieć, ma wyższą rangę w życiu społecznym niż nasze hobby.
- ochrona środowiska
* Wszyscy krótkofalowcy, podobnie jak inni obywatele, muszą się dostosować do przepisów ochrony środowiska. PZK będzie śledzić nowelizacje przepisów ochrony środowiska pod kątem ich odniesienia do sytuacji krótkofalowców i w miarę możliwości przedstawiać swoją opinię na ten temat odnośnym organom.
- krótkofalowcy w sytuacjach kryzysowych
* PZK poda definicję sytuacji kryzysowych oraz prostą, jednostronicową instrukcję postępowania krótkofalowca w sytuacji kryzysowej. Instrukcja będzie zawierać przepisy na temat ogłaszania stanu kryzysowego i możliwości nadawania komunikatów od stron trzecich i do stron trzecich oraz częstotliwości pracy radiostacji. Określi się również pożądaną konfigurację sprzętu przydatnego do funkcjonowania sieci kryzysowych. Dobra praktyka: (1) zawody polny dzień, (2) zawody stacji polowych LOK (3) IARU EmComm
* Śledzenie akcji kryzysowych na świecie z udziałem krótkofalowców i wyciąganie wniosków dla potrzeb krajowych. Dobra praktyka: (1) Operacja VU4RBI/VU4NRO po ekspedycji DX-owej, artykuły opisujące pracę stacji w warunkach kryzysowych
* Symbolem udziału krótkofalowców w akcjach kryzysowych jest angielskie hasło: "When All Else Fails – Amateur Radio". Jego dosłowna treść jest irytująca dla zawodowych organizatorów łączności. Zadają oni pytania: Kiedy wszystko zawiedzie? Dlaczego radio amatorskie nie zawiedzie? Co macie wy, czego nie mamy my? Pytania te raczej pozostają bez odpowiedzi z naszej strony. Należy więc przyjąć hasło skromne i realistyczne: "Only When All Else Fails – Amateur Radio" (Dopiero, kiedy wszystko inne zawiedzie – radio amatorskie).
- stacje okolicznościowe: wydarzenia rangi indywidualnej, lokalnej, krajowej i międzynarodowej, połączone z wystawą swoich osiągnięć i przygotowaniem materiałów pisemnych dla dziennikarzy
*************************************************************
Uwaga: Autor jest świadomy, iż dokument strategiczny powinien posiadać określoną strukturę, ponieważ rozwijanie strategii w każdej organizacji (instytucji, przedsiębiorstwie) ma charakter cykliczny. Przykład struktury podaję poniżej. Równie świadomie autor zrezygnował z oceny stanu obecnego PZK, pragnąc uniknąć kolejnej fali ataków osobistych ze strony osób, które od kilkudziesięciu czy kilkunastu reformują PZK, jednak bez większego powodzenia. Autor nie chce się też skupiać na przykładach negatywnych, ale raczej na myśleniu pozytywnym. Strategia autorska jest dokumentem otwartym. Każdy może ją dowolnie uzupełniać dla swoich celów.
Możliwa struktura dokumentu strategicznego
* Ocena obecnego stanu: działania i zaniechania organizacji, opis zasobów organizacyjnych (ludzie i ich umiejętności, publikacje pisemne, strony internetowe, źródła informacji dla członków, systemy zbieranie informacji, generowanie informacji przez organizację, informacje wyprzedzające czy historyczne), działania proaktywne czy następcze (post factum)
* Kierunki (cele) i plan działania: zdefiniowanie każdego celu, szans jego realizacji i zagrożeń pod względem kadrowym, technicznym, organizacyjnym i finansowym; podział kierunków na krótko- i długoterminowe; ocena celu pod względem jego doniosłości dla wszystkich członków; konieczne zmiany natychmiastowe (zgodne ze statutem oraz wymagające zmian statutowych)
* Sposoby realizacji celów: źródła finansowania, możliwość generowania środków, monitorowanie realizacji celów pod kątem oceny celów i korekty strategii
E-mail: zwolski(at)bci.krakow.pl
Blog SP9JPA: http://sp9jpa.blogspot.com/
Strategia autorska SP9JPA: http://strategiaautorskasp9jpa.blogspot.com/
Kraków, 2 grudnia 2008 r.
Strategia autorska SP9JPA dla PZK
Preambuła
Zważywszy, że:
A. Dziedzina zwana krótkofalarstwem lub radioamatorstwem jest bardzo szeroka i zapewnia miejsce osobom z wszystkich grup wiekowych o zainteresowaniach technicznych, sportowych i humanistycznych (np. dzięki dostępowi do urządzeń komercyjnych). Krótkofalarstwo to jednak hobby i sport kwalifikowany i dla jego uprawiania wymagane jest zdobycie pewnej wiedzy, umiejętności i doświadczenia, a także poświęcenie czasu i środków finansowych, nierzadko niestety kosztem nauki, pracy i rodziny.
B. Największe osiągnięcia w krótkofalarstwie odnoszą osoby, które w rozsądnych proporcjach poświęcają na krótkofalarstwo czas i środki, bez szkody i uszczerbku dla nauki, pracy, rodziny i życia społecznego oraz potrafią godzić obowiązki społeczne, zawodowe i rodzinne z rozwijaniem własnych zainteresowań.
C. Krótkofalarstwo to szczególne hobby, wymagające pewnego poziomu wiedzy technicznej oraz sprawności operatorskiej. Aby szybciej wejść do tego hobby i uprawiać je z powodzeniem można albo skorzystać z drogi indywidualnej, poprzez znajomość z aktywnym radioamatorem, albo poszukać klubu lub innej organizacji skupiającej osoby o takich zainteresowaniach.
D. Jedną z takich organizacji jest PZK, skupiający osoby zainteresowane wszelką niekomercyjną działalnością techniczną i operatorską, ale ostatecznym celem takiej działalności jest zawsze nawiązywanie dwustronnych łączności radiowych dla przyjemności i dla celów sportowych.
E. Krótkofalarstwo kojarzy się z nowoczesnością (np. technologiami elektronicznymi, cyfrowymi, informatycznymi i satelitarnymi), życzliwością wobec innych osób opartą na wewnętrznej etyce radioamatorskiej (zwanej Ham Spirit), działalnością w społeczeństwie i dla społeczeństwa, stąd PZK jest organizacją otwartą na współpracę partnerską dla poszerzania własnej bazy członkowskiej oraz powiększania zasobów organizacji i jej członków.
F. Dla osiągnięcia tego celu PZK, służąc zawsze swoim członkom, buduje jak najbardziej oszczędną, otwartą i demokratyczną strukturę organizacyjną, opartą na pracy społecznej. PZK nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej ani charytatywnej. Korzysta ze składek swoich członków i innych źródeł finansowania dostępnych dla organizacji pozarządowych w Polsce i Unii Europejskiej oraz rozdziela je równo i sprawiedliwie dla pożytku członków i budowania wizerunku organizacji. Każdy członek PZK ma pełny i równy dostęp do wszystkich informacji i dokumentów zbieranych i generowanych przez wszystkie struktury PZK.
Dlatego też:
Uznajemy powszechną opinię, wyrażaną obecnie przez członków PZK i krótkofalowców spoza PZK, iż organizacja ta wymaga szybkich i głębokich zmian, które przystosują jej funkcjonowanie do bieżących i spodziewanych w przyszłości warunków technicznych i społecznych. Zmiany takie można wprowadzić realizując Strategię, która obejmie najbardziej istotne sprawy dotyczące wszystkich członków PZK.
I. Działalność wewnętrzna PZK
I.1. Działalność prowadzona metodami tradycyjnymi
- Biuro QSL, z opcją częściowej obsługi elektronicznej oraz nowymi warunkami dla obsługi stacji okolicznościowych i kontestowych
* Konieczne jest opracowanie analizy pracy wybranych Biur QSL, np. DL, G i F, z nastawieniem na automatyzację metod wymiany kart papierowych.
* Pilnie zostanie opracowana propozycja obciążania kosztami wymiany kart właścicieli znaków okolicznościowych taką częścią składki członkowskiej PZK, jaka zostanie wyliczona na podstawie proporcji kosztów CB QSL zapisanych w wykonanym budżecie PZK. Proporcja ta będzie obliczona raz na dwa lata. Propozycja ta wynika z zasady, że ten kto więcej korzysta, powinien ponosić większe obciążenia. Skutkiem tego rodzaju opłat będzie proporcjonalne zmniejszenie kosztów CB QSL w budżecie PZK, a więc po pewnym czasie również samej opłaty za obsługę stacji okolicznościowych.
Opcja: podobnie zostaną potraktowane znaki kontestowe.
* Przyjęcie zasady, że w przypadku akcji dyplomowych lub okolicznościowych, a obowiązkowo w przypadku udziału więcej niż jednej stacji okolicznościowej, ich polscy (i być może zagraniczni) uczestnicy nie będą musieli wysyłać swoich kart QSL do stacji okolicznościowych, a przedmiotowe stacje organizatora będą obowiązkowo wysyłać swoje karty stacjom zagranicznym, członkom PZK wg wykazu członków oraz operatorom, którzy nadeślą directy lub prośbę e-mailową z przelewem środków na pokrycie kosztu wysyłki. Dobra praktyka: (1) Niedawna praca stacji 9A0IARU z Konferencji R1 w Cavtat, (2) Elektroniczna część Programu PGA
- Szkolenie: (a) mentoring (coaching, elmering), (b) szkolenie we własnych jednostkach, (c) szkolenie u klientów zewnętrznych, np. w okresie wakacji i ferii
* Zwróci się szczególną uwagę, aby osoby szkolące były w wieku podobnym do wieku słuchaczy (szkolenie rówieśnicze), a instruktorzy starsi i uprawnieni byli odpowiedzialni za szkolenie z zasad bezpieczeństwa i obsługi radiostacji. Szkolenie młodzieży musi być realistyczne w tym sensie, że będzie uprzedzać o wymaganiach technicznych, finansowych i czasowych, aby młodzież uniknęła frustracji i zniechęcenia w wyniku braku szybkich osiągnięć. Stąd konieczne jest opracowanie etapów dochodzenia krótkofalowca do najwyższych osiągnięć sportowych i specjalistycznych, drogą tzw. małych sukcesów. Dobra praktyka: (1) obozy letnie PZK, (2) obozy harcerskie, (3) obozy LOK, (4) ARRL Elmering
* PZK przygotuje specjalny kurs dla instruktorów młodzieżowych. Dobra praktyka: (1) RSGB Train the Trainers
- Działalność pokazowa i działalność na rzecz społeczeństwa
* PZK będzie sponsorować część kosztów wydarzeń okolicznościowych na podstawie zgłoszonych projektów, pod warunkiem ich przeprowadzenia w miejscach publicznych.
- Krótkofalarstwo rodzinne
* PZK wprowadzi jedną składkę rodzinną dla wszystkich licencjonowanych nadawców i nasłuchowców zamieszkałych we wspólnym gospodarstwie, z wyłączeniem znaków okolicznościowych i kontestowych członków rodziny i klubu rodzinnego. Należy w ten sposób docenić rekrutacyjną funkcję rodziny krótkofalarskiej.
* PZK będzie sponsorować działalność rodzinną, np. udział w zawodach ARDF, na podstawie zgłoszonych projektów.
- Polityka PZK wobec osób starszych
* Krótkofalarstwo wymaga pieniędzy, czasu i doświadczenia. Wydatki na hobby znajdują się na ostatnim miejscu listy wydatków domowych. Nic więc dziwnego, że krótkofalowiec to zwykle osoba starsza, o ustabilizowanej sytuacji zawodowej i rodzinnej. PZK postara się o zapewnienie wszelkich możliwych i sprawiedliwych udogodnień dla osób starszych uznając, że każde hobby i sport przyczynia się do wydłużenia okresu sprawności fizycznej i intelektualnej.
- Uczestnictwo w spotkaniach i konferencjach krajowych i zagranicznych
* PZK będzie sponsorować część kosztów uczestnictwa członków PZK w ten sposób, że w danej imprezie może uczestniczyć najwyżej jeden członek władz PZK odpowiedzialny za daną dziedzinę, a w przypadku większych delegacji każdy członek PZK będzie miał prawo do uczestnictwa i sponsorowania swojego projektu uczestnictwa. W każdym przypadku delegacji jednoosobowej lub wieloosobowej członkowie władz, osoby funkcyjne i pozostali członkowie PZK muszą przedstawić projekt swojego uczestnictwa, ogłaszany w danym terminie publicznie i jednocześnie na stronie PZK, po czym Prezydium ZG lub ZG PZK (w przypadku imprez międzynarodowych) wybierze kandydatów, którzy zgłoszą najlepsze propozycje uczestnictwa. Na stronie internetowej PZK będzie prowadzony kalendarz imprez krajowych i zagranicznych, w jakich mogą uczestniczyć na równych prawach sponsorowani członkowie władz, osoby funkcyjne i wszyscy inni członkowie PZK. Obowiązkiem każdego sponsorowanego uczestnika delegacji będzie sporządzenie notatki w formie nadającej się do publikacji w mediach elektronicznych i/lub papierowych, co będzie warunkiem starania się o kolejny udział w delegacji. Za uczciwość tego procesu odpowiada Sekretarz Generalny PZK i Prezes PZK.
- Dokumentowanie historii i osiągnięć członków i jednostek PZK
* PZK będzie zbierać i przechowywać, a jeżeli przechowywanie nie będzie możliwe, odstępować właściwym instytucjom, wszelkie materiały pisane i elektroniczne. Materiały drukowane i przedmioty będą skanowane i fotografowane w celu archiwizacji elektronicznej. W miarę możliwości sporządzany będzie wykaz posiadanych materiałów. Na ten cel dostępne są środki z instytucji zewnętrznych. Dobra praktyka: (1) Centrum archiwizacji materiałów radioamatorskich w Wiedniu sfinansowane ze środków UE
I.2. Stanowiska i funkcje w PZK
* Niezwłocznie wprowadza się w PZK kadencyjność wszystkich władz i funkcji wraz z rotacją na najwyższych stanowiskach w każdej jednostce i w każdym zespole.
* Niezwłocznie wprowadza się rekrutację na wszystkie funkcje w PZK w postaci konkursów. ZG PZK określi minimalne wymagania oparte na dotychczasowej działalności w danej dziedzinie i określi termin zbierania kandydatur. Kandydaci prześlą własną propozycję pracy o objętości nie większej niż 2 strony A4. Po podanym terminie Prezydium jednocześnie ogłosi treść wszystkich deklaracji na stronie Internetowej i dokona wyboru najlepszego kandydata, podając uzasadnienie. Za uczciwość tego procesu odpowiada Sekretarz Generalny PZK.
* Miarą oceny każdej osoby pełniącej funkcję w PZK i każdego kandydata na jakąkolwiek funkcję będzie jego (a) działalność proaktywna: planowanie (prowadzenie kalendarza wydarzeń ze swojej dziedziny zainteresowań); (b) osiągnięcia sportowe (imprezy radiowe); (c) udział w organizacjach i spotkaniach społeczności krótkofalarskich; (d) prowadzenie działu na stronie internetowej ZG PZK lub jednostki PZK, albo posiadanie własnej strony internetowej lub blogu; (e) znajomość języków obcych, szczególnie języka angielskiego.
* Nabór na wszystkie wybieralne stanowiska statutowe ogłaszać się będzie na 4 tygodnie przed terminem wyborczego Zjazdu Krajowego PZK. Kandydaci mogą się zgłaszać sami, albo mogą to czynić inne osoby po uzgodnieniu z kandydatem.
I.3. Elektroniczna obsługa członków organizacji
poprzez stronę internetową
- informacja organizacyjna i sportowa na stronie internetowej PZK, z linkami do najwyżej sklasyfikowanych pod względem aktualności stron internetowych jednostek organizacyjnych, klubowych i indywidualnych krótkofalowców
- informacje techniczne, administracyjne i szkoleniowe na stronie PZK
- jedno Forum elektroniczne dostępne dla wszystkich członków PZK
* Zakładanie zamkniętych forów internetowych dla wybranych członków PZK jest niezgodne ze Statutem skoro wyklucza równy dostęp dla wszystkich członków PZK. PZK jest organizację otwartą, a jego przedstawiciele pochodzący z wyboru nie mają żadnych tajemnic przed członkami PZK.
- elektroniczne rozliczanie zawodów i imprez radiowych
* Dla potrzeb jednej z Komisji Konferencji IARU w Cavtat opracowałem definicje QSO i QSO w zawodach oraz zasady sędziowania zawodów radiowych. Wersja polska została zamieszczona poniżej w Dziale "4. Inne moje artykuły". Do sędziowania zawodów należy przyjąć metodę mieszaną, tj. z zastosowaniem robota komputerowego (oprogramowania) i pracy Komisji. Preferencję mają zawodnicy nadsyłający logi i deklarujący poprawne zapisy. Funkcją robota jest wyłącznie oflagowanie różnic w zapisach QSO, a funkcją Komisji rozstrzyganie różnic z korzyścią dla zawodnika nadającego dany fragment QSO, a nie odbierającego.
- obsługa wszystkich Dyplomów wydawanych przez PZK w wersji elektronicznej
* Każdy Dyplom wydawany przez PZK będzie miał swoją wersję elektroniczną, przesyłaną członkowi PZK bezpłatnie, aby mógł sobie samodzielnie wydrukować lub archiwizować. Spis zdobywców Dyplomów elektronicznych zostanie zamieszczony na stronie PZK.
- korespondencja e-mailowa z członkami PZK uznawana będzie na równi z korespondencją pocztową po jej potwierdzeniu
- będzie prowadzona dokumentacja elektroniczna wszelkich decyzji i czynności wykonywanych przez członków władz i osoby funkcyjne PZK
- sama składka członkowska PZK będzie wpłacana na jedno konto centralne, natomiast inne jednostki mogą przyjąć dowolne rozwiązania, jeżeli są uprawnione do pobierania własnej składki członkowskiej
- obsługa finansowa i księgowa
- obsługa projektów członków zgłaszanych do współfinansowania przez PZK
* Na stronie PZK powstanie dział, do którego każdy członek lub jednostka organizacyjna będzie mogła zgłaszać opis projektu, liczący nie więcej niż 2 str. A4, proponowanego do sponsorowania przez PZK. Projekty nie mogą dotyczyć działalności bieżącej i organizacyjnej lecz wydarzeń sportowych i o zasięgu społecznym. Projekty będą zawierać następujące części: planowanie, kalendarz wydarzeń, ogłoszenie projektu: wyprzedzająca publikacja informacyjna, realizacja, publikacje dokumentujące wykonanie projektu.
* ZG PZK wydzieli Fundusz Sponsorowania Projektów (F-SP) oraz określi maks. kwotę jednorazową i częstotliwość sponsorowania wydarzeń na danym terenie, w zależności od przyjętych parametrów (liczba uczestników, doniosłość wydarzenia, spodziewane skutki rekrutacyjne itd.).
Źródła finansowania F-SP: (a) środki z budżetu PZK pochodzące z 1% na OPP, ale nienależne konkretnym jednostkom organizacyjnym wskazanym przez darczyńców, (b) dofinansowanie z budżetu PZK, (c) środki pochodzące od sponsorów i przeznaczane na konkretne projekty.
I.4. Media organizacyjne
- media papierowe, dokumentujące działalność członków i jednostek PZK
* PZK nie musi posiadać własnego czasopisma. Lepszy cel można osiągnąć dzięki właściwej współpracy z istniejącymi na rynku czasopismami oraz mediami elektronicznymi. Dotychczasowe doświadczenia z własnymi, papierowymi środkami przekazu wskazują, że media takie stają się wkrótce swoistym "gettem" organizacyjnym, treściowo niedostępnym dla osób z zewnątrz, potencjalnych członków PZK, skupionym z natury na artykułach dokumentujących działalność, a w końcu miejscem publikacji niemal wyłącznie artykułów administracyjnych i organizacyjnych. Należy ogłosić pośród członków PZK proste zasady redagowania materiałów oraz wymagać publikacji własnych od każdej osoby pełniącej jakąkolwiek funkcję w PZK. Dobra praktyka: Wiesław SQ5AGB, Redaktor Krótkofalowca Polskiego
- media informacyjne: strony internetowe PZK, jednostek organizacyjnych i krótkofalowców indywidualnych
* Należy opracować klasyfikację istniejących w Polsce stron krótkofalarskich pod kątem ich aktualności: 1. strony aktualizowane częściej niż raz w tygodniu, 2. strony aktualizowane kilka razy w miesiącu i 3. strony niektualizowane (można je pominąć, traktując jako elektroniczne wizytówki). Dobra praktyka: (1) Ranking stron internetowych YO (wg nieznanych kryteriów)
- biuletyny radiowe
* Należy opracować wykaz biuletynów radiowych (dzień wygłaszania, częstotliwość pracy stacji). Dobra praktyka: (1) RBI PZK, (2) Biuletyn Małopolski
I.5. Działalność w zakresie sportów kwalifikowanych
i nowoczesnych technologii
- DXCC
- zawody krajowe i zagraniczne, ze szczególnym uwzględnieniem zawodów SPDX Contest i IARU, a także WRTC
- zdobywanie Dyplomów
- wyprawy do miejscowości w Polsce, w których nie ma krótkofalowców
- wyprawy DX-owe
- ARDF, HST i inne
- działalność krótkofalarskich grup zawodowych, np. kolejarzy (FIRAC), policjantów (IPA), żołnierzy łączności, lekarzy i farmaceutów
* PZK popiera działalność społeczności zawodowych w ramach krótkofalarstwa. Dobra praktyka: (1) Henryk SP9JPA, Blog SP9JPA, SP FIRAC, kolejarze, (2) Janusz SP5JXK i Klub SP5PSL w Zegrzu, żołnierze łączności, (3) IPA, policjanci (4) IPHG, farmaceuci
- własne prace konstrukcyjne
- rozwijanie technologii elektronicznych, cyfrowych, informatycznych i satelitarnych
* Dobra praktyka: (1) Krystian SQ2KL: łączność satelitarna, (2) Andrzej SP3LYR: APRS, (3) Paweł SP9VRC: modulacje PSK, Olivia i inne, (4) Kol. Sebastian Stoff: "Orbitron", (5) Marek SP7DQR: oprogramowanie do logowania i inne, (6) Maciek SP2SGF, Copernicus Project
II. Działalność zewnętrzna PZK
II.1. Rekrutacja członków
- działania w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach średnich i wyższych, ze szczególnym uwzględnieniem szkół technicznych oraz w innych placówkach kulturalnych i społecznych
* Jeżeli to możliwe, to w szkole podstawowej uczniowie powinni usłyszeć o krótkofalarstwie przynajmniej raz w okresie nauki (3 lata) i/lub raz w gimnazjum (3 lata), a w szkole średniej raz w roku (2-4 lata). Natomiast w szkołach technicznych tak często, jak na to pozwalają miejscowe środki i zasoby członków i jednostek PZK, również w oparciu o projekty sponsorowane przez PZK. Dobra praktyka: (1) należy ustalić jednostki PZK, które znalazły w ostatnich dwóch latach najwięcej nowych członków i zapytać je, w jaki sposób to osiągnęły, (2) funkcję rekrutacyjną pełnią rodziny krótkofalarskie w wyniku kontaktów rówieśniczych najmłodszego pokolenia rodziny krótkofalowca.
- współfinansowanie projektów podejmowanych przez członków PZK i wydatkowanie środków PZK
* Wszelkie środki PZK są przeznaczane na działalność statutową. Kwoty wypłacane na zewnątrz będą uzasadnione wyłącznie projektem wybranym w otwartym konkursie. Projekty współfinansowane przez PZK mogą być zgłaszane przez członków i jednostki organizacyjne PZK. Każdy projekt będzie ogłaszany na stronie internetowej PZK. Za uczciwość tego procesu odpowiada Sekretarz Generalny PZK i Skarbnik PZK.
II.2. Zbieranie funduszy
- składki i darowizny
- pozyskiwanie środków ze źródeł krajowych, UE i zagranicznych
* Dobra praktyka: (1) Arek SP6OUJ
II.3. Współpraca z mediami: działalność informacyjna i rekrutacyjna
- media papierowe
* Przed każdą akcją publiczną opracowanie materiałów przydatnych dla dziennikarzy w celu publikacji w mediach krajowych. Dobra praktyka: (1) Arek SP6OUJ i Klub SP6ZJP
- media elektroniczne
* Przed każdą akcją opracowanie notatki przydatnej dla publikacji w biuletynach krajowych oraz w języku angielskim dla biuletynów zagranicznych.
II.4. Działalność wobec władz krajowych i zagranicznych
- śledzenie przepisów EU i krajowych, dotyczących krótkofalowców
- współpraca z krajowymi organizacjami radioamatorskimi
- współpraca z IARU i innymi organizacjami międzynarodowymi i zagranicznymi
II.5. Działalność w społeczeństwie
- dobre sąsiedztwo krótkofalowca
* Posiadanie radiostacji do łączności dwustronnych wymaga postawienia anten. Nie zawsze jest to możliwe, kiedy krótkofalowiec mieszka w budynku wielorodzinnym lub znajdującym się w gęstej zabudowie. Żadne korzystne ustawy, przepisy i regulacje nie pozwolą na intensywne uprawianie krótkofalarstwa na mocy papieru, kiedy nie mamy zgody swoich sąsiadów. Lokator w domu wielorodzinnym ma prawo do spokoju i niezakłóconego odbioru transmisji radiowych, telewizyjnych i internetowych. To jest nie tylko problem fizyczny, ale i psychologiczny. Krótkofalowiec napotykający na trudności sąsiedzkie powinien raczej znaleźć inną lokalizację dla budowy systemów antenowych. Walki sądowe z sąsiadami zawsze skończą się przegraną i zawsze przynoszą szkody wizerunkowi krótkofalarstwa. PZK nie będzie się angażować w żadną pomoc swoim członkom znajdującym się w sporze prawnym ze swoimi sąsiadami w związku z uprawianiem krótkofalarstwa. Uznajemy, że prawo człowieka do spokoju w sytuacji, kiedy wie on, że za ścianą dzieje się coś, czego on nie rozumie i ma prawo nie rozumieć, ma wyższą rangę w życiu społecznym niż nasze hobby.
- ochrona środowiska
* Wszyscy krótkofalowcy, podobnie jak inni obywatele, muszą się dostosować do przepisów ochrony środowiska. PZK będzie śledzić nowelizacje przepisów ochrony środowiska pod kątem ich odniesienia do sytuacji krótkofalowców i w miarę możliwości przedstawiać swoją opinię na ten temat odnośnym organom.
- krótkofalowcy w sytuacjach kryzysowych
* PZK poda definicję sytuacji kryzysowych oraz prostą, jednostronicową instrukcję postępowania krótkofalowca w sytuacji kryzysowej. Instrukcja będzie zawierać przepisy na temat ogłaszania stanu kryzysowego i możliwości nadawania komunikatów od stron trzecich i do stron trzecich oraz częstotliwości pracy radiostacji. Określi się również pożądaną konfigurację sprzętu przydatnego do funkcjonowania sieci kryzysowych. Dobra praktyka: (1) zawody polny dzień, (2) zawody stacji polowych LOK (3) IARU EmComm
* Śledzenie akcji kryzysowych na świecie z udziałem krótkofalowców i wyciąganie wniosków dla potrzeb krajowych. Dobra praktyka: (1) Operacja VU4RBI/VU4NRO po ekspedycji DX-owej, artykuły opisujące pracę stacji w warunkach kryzysowych
* Symbolem udziału krótkofalowców w akcjach kryzysowych jest angielskie hasło: "When All Else Fails – Amateur Radio". Jego dosłowna treść jest irytująca dla zawodowych organizatorów łączności. Zadają oni pytania: Kiedy wszystko zawiedzie? Dlaczego radio amatorskie nie zawiedzie? Co macie wy, czego nie mamy my? Pytania te raczej pozostają bez odpowiedzi z naszej strony. Należy więc przyjąć hasło skromne i realistyczne: "Only When All Else Fails – Amateur Radio" (Dopiero, kiedy wszystko inne zawiedzie – radio amatorskie).
- stacje okolicznościowe: wydarzenia rangi indywidualnej, lokalnej, krajowej i międzynarodowej, połączone z wystawą swoich osiągnięć i przygotowaniem materiałów pisemnych dla dziennikarzy
*************************************************************
Uwaga: Autor jest świadomy, iż dokument strategiczny powinien posiadać określoną strukturę, ponieważ rozwijanie strategii w każdej organizacji (instytucji, przedsiębiorstwie) ma charakter cykliczny. Przykład struktury podaję poniżej. Równie świadomie autor zrezygnował z oceny stanu obecnego PZK, pragnąc uniknąć kolejnej fali ataków osobistych ze strony osób, które od kilkudziesięciu czy kilkunastu reformują PZK, jednak bez większego powodzenia. Autor nie chce się też skupiać na przykładach negatywnych, ale raczej na myśleniu pozytywnym. Strategia autorska jest dokumentem otwartym. Każdy może ją dowolnie uzupełniać dla swoich celów.
Możliwa struktura dokumentu strategicznego
* Ocena obecnego stanu: działania i zaniechania organizacji, opis zasobów organizacyjnych (ludzie i ich umiejętności, publikacje pisemne, strony internetowe, źródła informacji dla członków, systemy zbieranie informacji, generowanie informacji przez organizację, informacje wyprzedzające czy historyczne), działania proaktywne czy następcze (post factum)
* Kierunki (cele) i plan działania: zdefiniowanie każdego celu, szans jego realizacji i zagrożeń pod względem kadrowym, technicznym, organizacyjnym i finansowym; podział kierunków na krótko- i długoterminowe; ocena celu pod względem jego doniosłości dla wszystkich członków; konieczne zmiany natychmiastowe (zgodne ze statutem oraz wymagające zmian statutowych)
* Sposoby realizacji celów: źródła finansowania, możliwość generowania środków, monitorowanie realizacji celów pod kątem oceny celów i korekty strategii
2. Tak jest...
Pozytywne przykłady realizacji strategicznych zadań organizacyjnych
- zbierane i publikowane od 01.01.2009
Negatywne przykłady "działalności" organizacyjnej
- zbierane od 01.01.2009
Komunikat Sekretariatu ZG PZK na 14 stycznia 2009
- Prezydium akceptowało propozycję zawarcia umowy na ubezpieczenie zbiorowe członków PZK proponowaną przez biuro brokerskie "Maxima Fides" z przedsiębiorstwem "Uniqa".
Ubezpieczenie obejmie wszystkich członków PZK w zakresie odpowiedzialności cywilnej z racji uprawiania naszego hobby, a także w ograniczonym zakresie sprzętu krótkofalarskiego. Początek obowiązywania umowy to 1 lutego 2009 roku. Podstawą do przeprowadzenia procedury likwidacji szkody jest posiadanie przez sekretariat ZG PZK aktualnych danych osobowych i teleadresowych wszystkich członków PZK oraz oczywiście muszą oni mieć składki PZK opłacone na bieżąco. Ubezpieczenie jest ubezpieczeniem zbiorowym w ramach składki na rzecz PZK. Istnieje możliwość doubezpieczenia się indywidualnego czyli zwiększenia zakresu odpowiedzialności ubezpieczyciela, a także ubezpieczenia nieruchomości w "Uniqa" na preferencyjnych warunkach. Więcej szczegółów zaraz po podpisaniu umowy "Uniqa-PZK"
• Podpisanie umowy na ubezpieczenie zbiorowe członków Polskiego Związku Krótkofalowców w zakresie OC.
Prezydium PZK (kilka osób) podjęło decyzję, której skutki finansowe będą wykraczać poza jego kadencję. Prezydium PZK postanowiło wyprowadzić pieniądze poza organizację i nie na statutową działalność organizacyjną. Pytanie: kto z członków Prezydium PZK potrzebuje ubezpieczenia i dlaczego mają je finansować członkowie PZK ze swoich składek? Co na to Zarząd Główny PZK? Czy o tak kosztowną, wieloletnią decyzję nie należało zapytać Zjazdu PZK?
- zbierane i publikowane od 01.01.2009
Negatywne przykłady "działalności" organizacyjnej
- zbierane od 01.01.2009
Komunikat Sekretariatu ZG PZK na 14 stycznia 2009
- Prezydium akceptowało propozycję zawarcia umowy na ubezpieczenie zbiorowe członków PZK proponowaną przez biuro brokerskie "Maxima Fides" z przedsiębiorstwem "Uniqa".
Ubezpieczenie obejmie wszystkich członków PZK w zakresie odpowiedzialności cywilnej z racji uprawiania naszego hobby, a także w ograniczonym zakresie sprzętu krótkofalarskiego. Początek obowiązywania umowy to 1 lutego 2009 roku. Podstawą do przeprowadzenia procedury likwidacji szkody jest posiadanie przez sekretariat ZG PZK aktualnych danych osobowych i teleadresowych wszystkich członków PZK oraz oczywiście muszą oni mieć składki PZK opłacone na bieżąco. Ubezpieczenie jest ubezpieczeniem zbiorowym w ramach składki na rzecz PZK. Istnieje możliwość doubezpieczenia się indywidualnego czyli zwiększenia zakresu odpowiedzialności ubezpieczyciela, a także ubezpieczenia nieruchomości w "Uniqa" na preferencyjnych warunkach. Więcej szczegółów zaraz po podpisaniu umowy "Uniqa-PZK"
• Podpisanie umowy na ubezpieczenie zbiorowe członków Polskiego Związku Krótkofalowców w zakresie OC.
Prezydium PZK (kilka osób) podjęło decyzję, której skutki finansowe będą wykraczać poza jego kadencję. Prezydium PZK postanowiło wyprowadzić pieniądze poza organizację i nie na statutową działalność organizacyjną. Pytanie: kto z członków Prezydium PZK potrzebuje ubezpieczenia i dlaczego mają je finansować członkowie PZK ze swoich składek? Co na to Zarząd Główny PZK? Czy o tak kosztowną, wieloletnią decyzję nie należało zapytać Zjazdu PZK?
3. Tak było...
Moje recenzje "Strategii PZK" opracowanej przez Zespół ds. Strategii PZK, zamieszczonej na stronie internetowej PZK
19 listopada 2008 r., recenzja opublikowana na "Forum PZK"
PONIŻSZA RECENZJA ZAWIERA PRYWATNĄ OCENĘ JEJ AUTORA. BARDZO PROSZĘ O NIEKOMENTOWANIE TEJ RECENZJI. NIE ODPOWIEM NA ŻADNE KOMENTARZE I ZACZEPKI OSOBISTE, BY UNIKNĄĆ DYSKUSJI PROWADZĄCYCH DONIKĄD, NAUCZONY DOŚWIADCZENIEM Z TEGO FORUM [Forum PZK]. PROSZĘ KAŻDEGO CZYTELNIKA O NAPISANIE WŁASNEJ RECENZJI. CHĘTNIE PRZECZYTAM JĄ, A INNI CZYTELNICY BĘDĄ MOGLI WYSNUĆ WŁASNE WNIOSKI. BARDZO DZIĘKUJĘ.
Henryk Zwolski SP9JPA
Kraków, 19 listopada 2008 r.
Opinia o Strategii PZK
Czy to jest strategia, czy tylko dokument zatytułowany "strategia"?
Niestety, raczej dokument noszący tytuł "Strategia". Autorzy nie zadali sobie trudu, by najpierw w internetowej wyszukiwarce wpisać hasło "co to jest strategia" i "struktura strategii" i zobaczyć, jak powinien być zbudowany dokument strategiczny. A mianowicie:
* Ocena obecnego stanu: działania i zaniechania organizacji, opis zasobów organizacyjnych (ludzie, publikacje pisemne, strony internetowe, źródła informacji dla członków, systemy zbieranie informacji, generowanie informacji przez organizację, informacje wyprzedzające czy historyczne), działania proaktywne czy następcze
* Kierunki (cele) i plan działania: zdefiniowanie każdego celu, szans jego realizacji i zagrożeń pod względem kadrowym, technicznym, organizacyjnym i finansowym; podział kierunków na krótko- i długoterminowe; konieczne zmiany natychmiastowe (zgodne ze statutem oraz wymagające zmian statutowych)
* Sposoby realizacji celów: źródła finansowania, możliwość generowania środków, monitorowanie realizacji celów pod kątem oceny celów i korekty strategii
A Strategia PZK zaczyna się od... cmokierskich opinii, których zadaniem jest zapewne "ustawienie" czytelnika. Autorami tych opinii są osoby bliżej nieznane z jakiejkolwiek działalności publicystycznej na przedmiotowy temat.
Cały poprawiony dokument liczy 56 str. (54 str. standardowe po przeliczeniu na format A4), a treść dokumentu właściwego zaczyna się dopiero od 15. strony. Dokument jest zbyt obszerny dla przeciętnego czytelnika. W części wstępnej na 13. stronie zwraca uwagę Misja, w której autorzy twierdzą samochwalczo, że Związek jest "wiodącą organizacją" oraz nieprawdziwie, że jest "reprezentantem osób", a nie swoich członków.
Pierwszy cel czy kierunek podany jest na 15. stronie: "Zwiększenie liczby członków PZK ze szczególnym uwzględnieniem osób młodych". Autorzy podali całe wykazy teoretycznych działań, bez jakiejkolwiek gradacji pod względem ich ważkości czy czasu realizacji. Jedną z kuriozalnych propozycji jest "utworzenie kont poczty elektronicznej dla każdego członka PZK", co może było potrzebne 15 lat temu. Przykładem oferty bez pokrycia jest "pomoc w pozyskiwaniu tańszego sprzętu poprzez umowy centralne z producentami lub dystrybutorami". W Polsce dominuje gospodarka wolnorynkowa, a zmowy cenowe są niedopuszczalne. Istnieje już obecnie taka nielegalna zmowa, ale jej opisanie tutaj mogłoby spowodować stratę po stronie niektórych krótkofalowców, którzy z niej korzystają, więc nie mogę o tym napisać. I tu, i w całym zresztą dokumencie brakuje pokazania dobrych praktyk. Wystarczyło ustalić kluby czy oddziały, które znalazły w ostatnich trzech latach najwięcej nowych członków i zapytać, jak to osiągnęły. Poza tym wśród niektórych działaczy PZK i autorów Strategii panuje "obsesja wiekiem członka PZK". Na etapie zbierania danych statystycznych przez Zespół zabrałem w tej sprawie głos, ale nie został on uwzględniony przez Zespół. Autorzy Strategii nie przyznali się nawet, czy ktokolwiek spoza Zespołu zabierał głos w jakiejkolwiek sprawie i nadesłał jakiekolwiek opinie. Po prostu woleli brnąć w udowodnienie własnych, wydumanych tez, na przykład na temat wieku członków PZK.
W moim liście do Zespołu napisałem: "Obawiam się, że ustalenie "struktury wiekowej członków PZK" to przykład nikomu niepotrzebnej mitręgi administracyjnej i ścigania ludzi, by zajmowali się wszystkim, tylko nie krótkofalarstwem. Takie dane statystyczne, niepełne i nieaktualne, dotyczące tylko członków PZK, a nie wszystkich krótkofalowców, nie pozwolą wyciągnąć żadnych wniosków. Dane dotyczące dat urodzenia wszystkich krótkofalowców, nie tylko członków PZK, znajdują się w jednym miejscu: w UKE, ponieważ data urodzenia jest wpisana do Pozwolenia radiowego. Skoro UKE posiada bazę komputerową, to przypuszczam, że wszystkie daty urodzenia, wszystkich licencjonowanych krótkofalowców można uzyskać w ciągu kilku minut, bez ścigania ludzi by zajmowali się papierami. Ciekawy jestem, jakie wnioski wyciągnie Komisja, oprócz kwękania, że jesteśmy starzy. Krótkofalarstwo wymaga pieniędzy i czasu. Pieniądze trzeba najpierw zarobić, a wydatki na hobby są na ostatnim miejscu listy wydatków domowych. Krótkofalowiec z natury to osoba starsza, bo krótkofalarstwo jest sportem kwalifikowanym i uprawia się je kosztem czasu, który w pierwszym rzędzie należy poświęcić na rodzinę, naukę i pracę. Tylko osoby, które mają uregulowane sprawy rodzinne i zawodowe (wykształcenie) są w stanie poświęcić część swojego czasu i pieniędzy na krótkofalarstwo. I to jest cała filozofia. Do tego nie potrzeba żadnych danych statystycznych".
Nie pomyliłem się. Wydrukowano katastroficzną opinię członków Zespołu: "W związku ze średnią życia w Polsce, która wynosiła w 2007 roku 71 lat, naszej organizacji w długoletniej perspektywie grozi drastyczne zmniejszenie liczby członków z przyczyn naturalnych". Jest ona całkowicie chybiona. Praktycznie struktura wiekowa krótkofalowców nigdy się nie zmieni i będzie zawsze taka sama z przyczyn, o których napisałem wcześniej.
Jeżeli chodzi o ludzi młodych, to można sobie postawić prosty cel. W szkole podstawowej uczniowie powinni usłyszeć o krótkofalarstwie raz na dwa-trzy lata, a w gimnazjum i szkole średniej raz lub dwa razy w roku, również w oparciu o centralne środki PZK. Natomiast w szkołach technicznych tak często, jak na to pozwalają miejscowe środki i zasoby oddziałów i klubów PZK. Są w Polsce osoby, które wiedzą, jak to się robi i jak to można zrobić. Trzeba więc znów było poszukać przykładów dobrej praktyki i opublikować je, a nie wymyślać działań urzędniczych przy zielonym stoliku ("przygotowanie i rozesłanie ankiety, obalenie mitu, powołanie i opublikowanie listy zespołów, ustanowienia pełnomocnika, powołanie Managera, zobowiązanie Zarządów OT do organizacji szkoleń").
Drugi cel to jest właściwie zadanie bieżące, a nie cel: "Utrzymanie dotychczasowych uprawnień służby amatorskiej w zakresie częstotliwości amatorskich i statusu ważności, pozyskiwanie nowych pasm oraz powstawanie nowych regulacji prawnych sprzyjających rozwojowi służby amatorskiej w Polsce".
Zaczęto w tym punkcie od propagandy, nadania sobie wyższej rangi, niż rzeczywista, uzurpowania sobie praw nienależnych, licząc, że niektórzy członkowie PZK nie znają statutu i zasad IARU: "PZK, będąc jedynym przedstawicielem polskich radioamatorów w IARU, reprezentuje interesy całej polskiej społeczności radioamatorskiej w stosunku do IARU. PZK działając w interesie polskich radioamatorów, a w szczególności członków własnej organizacji..."
Trudno jest zabierać głos na temat nieprawdziwego stwierdzenia. PZK jest jedynym przedstawicielem, bo taki jest statut IARU, a nie zasługa PZK. Przedstawiciel PZK w IARU i jednocześnie autor jednej z cytowanych w Strategii opinii tak mówi o polskich krótkofalowcach (cytat oryginalny z Komunikatu Sekretariatu ZG PZK na 15 października 2008, 1. Informacja z posiedzenia prezydium ZG PZK 10.10.08): "Wiesław SP2DX stwierdził, że PZK jest bierną organizacją. Nie ma wśród członków PZK i ZG PZK po za prezydium zainteresowania sprawami ogólnymi i zagranicznymi".
Kol. Wiesław SP2DX bardzo się myli. Nie podał dowodów tak niesprawiedliwej opinii. Zapomniał się uderzyć we własną pierś: czy czasem wieloletni brak działalności informacyjnej Kol. Wiesława SP2DX nie jest przyczyną tego, że jest tak źle? Z czym wieloosobowa delegacja PZK pojechała właśnie na Konferencję IARU do Cavtat? Kogo i kiedy Kol. Wiesław SP2DX o tym poinformował? Niektórzy dowiedzą się tego dopiero z protokołów obrad, ale tylko niektórzy.
Trzeci cel nosi tytuł "Budowa instalacji antenowych zgodnych z prawem". Zdanie oczywiste, bo trudno sobie wyobrazić budowę instalacji... niezgodnych z prawem. Autorzy głęboko i całkowicie błędnie wierzą, że przyjęcie ustaw, przepisów i regulacji umożliwi krótkofalowcom budowę anten na budynkach wielorodzinnych lub znajdujących się w gęstej zabudowie. Srodze się zawiodą, jak wielu naszych kolegów mających papier, a nie mających zgody sąsiadów. Lokator w domu wielorodzinnym ma prawo do spokoju i niezakłóconego odbioru transmisji radiowych, telewizyjnych i internetowych. Jest to nie tylko problem fizyczny, ale i psychologiczny. Jeżeli krótkofalowiec nie uzyska zgody swoich SĄSIADÓW na budowę anten, to nie pomoże mu żadne papierowe prawo i przepisy. Powinien raczej znaleźć inną lokalizację dla budowy systemów antenowych. Walki sądowe z sąsiadami zawsze skończą się przegraną i zawsze przynoszą szkody wizerunkowi krótkofalarstwa. Propozycja autorów Strategii jest, oczywiście, urzędnicza: "Powołanie Dyrektora (Managera), Dyrektor powołuje członków Komisji (ok. 4-6 osób), Dyrektor powołuje koordynatorów okręgowych/oddziałowych". Będą oni produkować "sprawozdania i raporty, generować delegacje i koszty, pisać" - wszystko opłacane ze składek członkowskich - za 10.000 zł rocznie. Czy nie taniej jest przyjąć moją propozycję i żyć w zgodzie z sąsiadami? A pieniądze przeznaczyć na wspólne budowanie ośrodków dla grup krótkofalowców będących w tej samej sytuacji - na działce za miastem? Prawo człowieka do spokoju w sytuacji, kiedy wie on, że za ścianą dzieje się coś, czego on nie rozumie i ma prawo nie rozumieć, ma wyższą rangę w życiu społecznym niż czyjeś hobby.
Przypominam sobie takie zdanie wygłoszone na pewnej konferencji: "Proszę Państwa. Ja, palący, proszę wszystkich palących, aby w tym pokoju nie palili. Bo innym to przeszkadza". Raz w miesiącu można w prasie przeczytać, że fale elektromagnetyczne są rakotwórcze, a za miesiąc, że nie są. Tak samo wygląda walka masła z margaryną. Żadne papierowe "zwycięstwo" sądowe tego nie zmieni.
Czwarty cel to "Dostosowanie wyposażenia radiostacji amatorskich do wymogów ochrony środowiska". Wszyscy krótkofalowcy, podobnie jak inni obywatele, muszą się dostosować do przepisów ochrony środowiska. Propozycja "Uzyskania korzystnych dla krótkofalowców zmian w prawie" brzmi jak... propozycja walki z wiatrakami. Czy krótkofalowcy mają sobie stawiać za cel niszczenie środowiska? Odpowiedź w Strategii to potworna biurokracja związkowa: "Powołanie Dyrektora (Managera) programu, Dyrektor powołuje członków Komisji (ok. 4-6 osób). Dyrektor programu powołuje koordynatorów okręgowych". Niczego ona nie zmieni, nawet za "ok. 8.000 zł rocznie".
Czwarty cel to oczywiście nie jest cel, tylko zadanie służące do pozyskiwania środków do realizacji celów, skoro brzmi: "Pozyskanie dodatkowych funduszy poza składkami i wpłatami OPP, np. działalność statutowa, pozyskanie sponsorów, środków z samorządów woj. i środków unijnych". I znów straszenie nas obawą o "najbardziej ubogich, czyli osób w wieku przedemerytalnym i emerytalnym". Czy autorzy Strategii wycenili średnią wartość sprzętu, koniecznego do pracy w eterze? I znów brak jakichkolwiek przykładów dobrej praktyki w zakresie pozyskiwania środków. Cała ciężka praca Arka SP6OUJ pozostała niedoceniona i zmarnowana.
Piąty cel to "Przygotowanie PZK do działania w sytuacjach kryzysowych". W tym rozdziale panuje kompletny chaos. Niechlujnie, jak poprzednio, wymieszano sprawy administracyjne, kadrowe, organizacyjne, techniczne, finansowe i PR (tak, tu jest Public Relations, chociaż poświęcono mu osobny, następny rozdział). Nie podano żadnych definicji sytuacji kryzysowych, ani zasad, co krótkofalowcy są w stanie robić, jako wolontariusze, i co im WOLNO ROBIĆ. Wyrazu "sieć" użyto tylko kilka razy, a przecież sieć istnieje. Są to wszyscy użytkownicy urządzeń radiowych. Powinni tylko otrzymać prostą instrukcję, co wolno, a czego nie wolno robić w konkretnej sytuacji, którą można uznać za kryzysową i kto ma prawo uznać, że sytuacja jest kryzysowa. Obawiam się, że użytkownicy CB mogą znacznie więcej, niż my. Tylko są mniej zorganizowani od nas. Czy autorzy Strategii wiedzą, np. jaki jest w Polsce status możliwości nadawania komunikatów od stron trzecich i do stron trzecich? Skąd mamy się tego dowiedzieć. Na zagranicznych stronach internetowych można takie informacje znaleźć. W Strategii nie ma ponadto żadnej inwentaryzacji tego, co istnieje i co jest potrzebne do funkcjonowania sieci kryzysowych.
Szósty cel to "Komunikacja zewnętrzna i Public Relations". Niebywała krytyka Krótkofalowca Polskiego! Podobnie, jak wcześniej w jednej z "opinii" oraz w stosunku do Świata Radio w Rozdziale I. Krytyka niebywała, ponieważ na rynku istnieją tylko dwa miesięczniki drukowane, obydwa prywatne, jeden kolorowy, drugi czarno-biały. Oczekiwałbym reakcji redaktorów KP i ŚR na "krytykę".
Zacznijmy od stanu obecnego: członkowie władz PZK nie generują niemal żadnych tekstów własnych. Oni tylko integrują to, co otrzymają od członków. Dlatego organizacja ma to, co ma. I dlatego krytyka nie ma tu sensu. Obecne działania publicystyczne władz PZK pojawiają się w większości post factum. Opisuje się to, co było. A powinny być proaktywne, wyprzedzające, mówiące o tym, co jest planowane. Do tego służą przede wszystkim strony internetowe. Kolejny raz brakuje w tym punkcie analizy zasobów. Podam jeden przykład: strony internetowe. Zespół ds. Strategii powinien był sprawdzić istniejące strony internetowe oddziałów, klubów, organizacji krótkofalarskich i osób prywatnych i podać do publicznej wiadomości ich ranking: 1. strony aktualizowane częściej niż raz w tygodniu, 2. strony aktualizowane co najmniej raz na dwa tygodnie, 3. strony aktualizowane raz w miesiącu i 4. strony niektualizowane (można je w rankingu w ogóle pominąć, traktując jako elektroniczne wizytówki). Obecnie traci się masę czasu na przeglądanie stron w poszukiwaniu informacji o trwających już akcjach, a na stronach ich organizatorów od miesięcy nic się nie dzieje. Ranking być może spowodowałby chęć znalezienia się administratora w kategorii wyższej niż "autor strony nieaktualizowanej".
Strategiczne rozwiązanie jest takie, że media drukowane służą wyłącznie celom historycznym i publikacji zewnętrznej o niskim poziomie aktualności. Dla krótkofalowców, członków organizacji muszą być dostępne media elektroniczne, tak samo natychmiastowe, jak łączność radiowa. To kolejny powód, dlaczego krytyka ŚR i KP jest kompletnie nieuzasadniona i chybiona. Proszę zapytać, ile trwa cykl wydawniczy Świata Radio (Świata Radia? Czy ktoś potrafi mnie oświecić, jak odmienia się ten tytuł w języku polskim?). To czasopismo nie służy do publikacji bieżących i gorących. Ale to czasopismo jest doskonałe do działania na zewnątrz, bo jest kolorowe w odróżnieniu od drugiego czasopisma prywatnego. A ile trwa cykl wydawniczy władz PZK? Proszę bardzo: Protokół ze Zjazdu Krajowego z 18.05.2008 opublikowano na stronie PZK 20.10.2008. Protokoły z posiedzenia ZG z 19.05.2008 opublikowano na stronie PZK 18.10.2008. Cykl wynosi pięć miesięcy. Ja nie krytykowałbym ani ŚR, ani KP. Nie śmiałbym. Ale takie myślenie jest autorom Strategii całkowicie obce. "Należy przeprofilować stronę główną w kierunku REKLAMOWYM." Panowie, takie strony już istnieją, nazywają się propagandowo-komercyjne.
Ostatni punkt "Kryteria osobowe" jest zapisany tak, jak poprzednie cele czy kierunki, ale chyba nie jest on ani "celem", ani "kierunkiem".
"W celu realizacji kierunków przedstawionych w rozdziałach I-VII należy powołać osoby spośród członków PZK, które jako woluntariusze będą pełniły odpowiedzialne funkcje. Obecnie w naszej niewielkiej Organizacji niełatwo znaleźć osoby do społecznego pełnienia funkcji. Trudno jest ogłosić konkurs, gdyż biorących w nim udział byłoby niewielu. Jednak należy postawić minimalne kryteria dla kandydatów do objęcia funkcji". Doskonale. Proszę sprawdzić, w jaki sposób od ostatniego Zjazdu w Szczyrku powoływane są w PZK osoby do pełnienia różnych funkcji. Nawet do Zespołu Strategicznego. Nie jest to zasada demokratyczna. Jest to dobór koleżeński według nieznanych i publicznie nieogłaszanych kryteriów. Nie ogłasza się żadnych konkursów, a autorzy Strategii z góry wiedzą, jaki będzie udział. Nie określa się zakresu koniecznych umiejętności. Ogłasza się powołanie bez otwartego poszukiwania kandydatów i bez uzasadnienia wyboru. Proszę przeczytać Komunikaty Sekretariatu od ostatniego Zjazdu.
Oczywiście, na koniec, należy jeszcze napisać ogólnie o tym, co w Strategii jest i o tym, czego nie ma.
Jest budowa księżycowych, kosztownych, wielopoziomowych struktur, wymagających zmian statutowych, których wprowadzenie, jak wiemy, trwa latami i albo te struktury już są nieprzydatne, albo już niedługo okażą się nieprzydatne. Jest powoływanie menedżerów, dyrektorów, pełnomocników i komisji. Oczywiście bez konkursu. Jest produkcja papierów, raportów i opinii.
Nie ma przyjęcia wyraźnej drogi: elektroniczna obsługa członków PZK. Elektroniczna informacja natychmiastowo dostępna. Nie ma określenia zmian, jakie są konieczne albo natychmiast, albo w najbliższym okresie.
A perspektywa może się zmienić za tydzień.
Perspektywa zmieni się za tydzień.
Ta Strategia to nie jest strategia na XXI wiek.
20 listopada 2008 r., dodatek opublikowany na "Forum PZK"
Kolejną opinię o Strategii można znaleźć pod adresem:
http://groups.google.pl/group/pl.rec.radio.amatorskie/topics?hl=pl&gvc=2
Trudno jest w jednej recenzji powiedzieć wszystko.
Chcę wyjaśnić, co jeszcze znaczy "obsesja wiekiem krótkofalowca".
Co krótkofalarstwo proponuje młodemu człowiekowi? Sobotę w klubie wśród kilkunastu [starszych] mężczyzn? Samotną noc przy transiwerze? Czy to są propozycje dla młodych ludzi? Czy to jest nasza oferta, którą chcemy przyciągnąć "młodych"? Zapytajcie swoje dzieci, albo raczej wnuków, jakie są ich priorytety w wieku 14-25 lat.
W Strategii niewiele albo wcale nie mówi się o istocie krótkofalarstwa: nawiązywaniu łączności dwustronnych. W Strategii mówi się o budowie struktury organizacyjnej na glinianych nogach. W Strategii zaproponowano powołanie kilkudziesięciu osób funkcyjnych i stanowisk w PZK w sytuacji, gdy autorzy Strategii narzekają, że trudno jest znaleźć kogokolwiek do pracy społecznej. Oto lista propozycji kadrowych wg rozdziałów Strategii:
I.
* opracowanie listy zespołów nakierowanych na pomoc w rozwiązywaniu problemów (prawnych, technicznych itp.) centralnie oraz poprzez okręgowych lub oddziałowych koordynatorów
* powołanie Managera ds. Szkoleń na szczeblu ZG PZK oraz oddziałowych koordynatorów szkoleń
II.
* Powołanie Managera ds. Częstotliwości. Ww. Manager powołuje członków Komisji ds. kontaktów z organami administracji
III.
* Powołanie Dyrektora (Managera) programu. Dyrektor powołuje członków Komisji (ok. 4-6 osób). Dyrektor mianuje kierowników tematów. Dyrektor powołuje koordynatorów okręgowych/ oddziałowych
IV.
* Powołanie Dyrektora (Managera) programu. Dyrektor powołuje członków Komisji (ok. 4-6 osób). Dyrektor programu powołuje koordynatorów okręgowych
V.
* Powołanie na szczeblach OT managerów, którzy będą monitorowali strony internetowe i wyszukiwali programy możliwe do realizacji. Powołanie Managera ds. Pozyskiwania Funduszy
VI.
* Powołanie okręgowych lub oddziałowych koordynatorów łączności kryzysowej. Należy zobowiązać oddziały terenowe do wyznaczenia osoby spoza zarządu OT odpowiedzialnej za sprawy łączności kryzysowej. EmComm Manager
VII.
* utworzenie zespołu redakcyjnego KP (przynajmniej trzyosobowego); utworzenie funkcji terenowych informatorów i przedstawicieli w oddziałach
* Zespół redakcyjny strony WWW, Zespół graficzny lub pojedynczy grafik. Programista lub outsourcingowa firma informatyczna
* Manager d/s PR wraz z zespołem: zespół trzy lub pięcioosobowy oraz po co najmniej jednym przedstawicielu z oddziału
A jaka jest rzeczywistość, od której trzeba było zacząć zgodnie z poprawną strukturą strategii, wiedzą sami jej Autorzy:
"Obecnie w naszej niewielkiej Organizacji niełatwo znaleźć osoby do społecznego pełnienia funkcji. Trudno jest ogłosić konkurs, gdyż biorących w nim udział byłoby niewielu".
19 listopada 2008 r., recenzja opublikowana na "Forum PZK"
PONIŻSZA RECENZJA ZAWIERA PRYWATNĄ OCENĘ JEJ AUTORA. BARDZO PROSZĘ O NIEKOMENTOWANIE TEJ RECENZJI. NIE ODPOWIEM NA ŻADNE KOMENTARZE I ZACZEPKI OSOBISTE, BY UNIKNĄĆ DYSKUSJI PROWADZĄCYCH DONIKĄD, NAUCZONY DOŚWIADCZENIEM Z TEGO FORUM [Forum PZK]. PROSZĘ KAŻDEGO CZYTELNIKA O NAPISANIE WŁASNEJ RECENZJI. CHĘTNIE PRZECZYTAM JĄ, A INNI CZYTELNICY BĘDĄ MOGLI WYSNUĆ WŁASNE WNIOSKI. BARDZO DZIĘKUJĘ.
Henryk Zwolski SP9JPA
Kraków, 19 listopada 2008 r.
Opinia o Strategii PZK
Czy to jest strategia, czy tylko dokument zatytułowany "strategia"?
Niestety, raczej dokument noszący tytuł "Strategia". Autorzy nie zadali sobie trudu, by najpierw w internetowej wyszukiwarce wpisać hasło "co to jest strategia" i "struktura strategii" i zobaczyć, jak powinien być zbudowany dokument strategiczny. A mianowicie:
* Ocena obecnego stanu: działania i zaniechania organizacji, opis zasobów organizacyjnych (ludzie, publikacje pisemne, strony internetowe, źródła informacji dla członków, systemy zbieranie informacji, generowanie informacji przez organizację, informacje wyprzedzające czy historyczne), działania proaktywne czy następcze
* Kierunki (cele) i plan działania: zdefiniowanie każdego celu, szans jego realizacji i zagrożeń pod względem kadrowym, technicznym, organizacyjnym i finansowym; podział kierunków na krótko- i długoterminowe; konieczne zmiany natychmiastowe (zgodne ze statutem oraz wymagające zmian statutowych)
* Sposoby realizacji celów: źródła finansowania, możliwość generowania środków, monitorowanie realizacji celów pod kątem oceny celów i korekty strategii
A Strategia PZK zaczyna się od... cmokierskich opinii, których zadaniem jest zapewne "ustawienie" czytelnika. Autorami tych opinii są osoby bliżej nieznane z jakiejkolwiek działalności publicystycznej na przedmiotowy temat.
Cały poprawiony dokument liczy 56 str. (54 str. standardowe po przeliczeniu na format A4), a treść dokumentu właściwego zaczyna się dopiero od 15. strony. Dokument jest zbyt obszerny dla przeciętnego czytelnika. W części wstępnej na 13. stronie zwraca uwagę Misja, w której autorzy twierdzą samochwalczo, że Związek jest "wiodącą organizacją" oraz nieprawdziwie, że jest "reprezentantem osób", a nie swoich członków.
Pierwszy cel czy kierunek podany jest na 15. stronie: "Zwiększenie liczby członków PZK ze szczególnym uwzględnieniem osób młodych". Autorzy podali całe wykazy teoretycznych działań, bez jakiejkolwiek gradacji pod względem ich ważkości czy czasu realizacji. Jedną z kuriozalnych propozycji jest "utworzenie kont poczty elektronicznej dla każdego członka PZK", co może było potrzebne 15 lat temu. Przykładem oferty bez pokrycia jest "pomoc w pozyskiwaniu tańszego sprzętu poprzez umowy centralne z producentami lub dystrybutorami". W Polsce dominuje gospodarka wolnorynkowa, a zmowy cenowe są niedopuszczalne. Istnieje już obecnie taka nielegalna zmowa, ale jej opisanie tutaj mogłoby spowodować stratę po stronie niektórych krótkofalowców, którzy z niej korzystają, więc nie mogę o tym napisać. I tu, i w całym zresztą dokumencie brakuje pokazania dobrych praktyk. Wystarczyło ustalić kluby czy oddziały, które znalazły w ostatnich trzech latach najwięcej nowych członków i zapytać, jak to osiągnęły. Poza tym wśród niektórych działaczy PZK i autorów Strategii panuje "obsesja wiekiem członka PZK". Na etapie zbierania danych statystycznych przez Zespół zabrałem w tej sprawie głos, ale nie został on uwzględniony przez Zespół. Autorzy Strategii nie przyznali się nawet, czy ktokolwiek spoza Zespołu zabierał głos w jakiejkolwiek sprawie i nadesłał jakiekolwiek opinie. Po prostu woleli brnąć w udowodnienie własnych, wydumanych tez, na przykład na temat wieku członków PZK.
W moim liście do Zespołu napisałem: "Obawiam się, że ustalenie "struktury wiekowej członków PZK" to przykład nikomu niepotrzebnej mitręgi administracyjnej i ścigania ludzi, by zajmowali się wszystkim, tylko nie krótkofalarstwem. Takie dane statystyczne, niepełne i nieaktualne, dotyczące tylko członków PZK, a nie wszystkich krótkofalowców, nie pozwolą wyciągnąć żadnych wniosków. Dane dotyczące dat urodzenia wszystkich krótkofalowców, nie tylko członków PZK, znajdują się w jednym miejscu: w UKE, ponieważ data urodzenia jest wpisana do Pozwolenia radiowego. Skoro UKE posiada bazę komputerową, to przypuszczam, że wszystkie daty urodzenia, wszystkich licencjonowanych krótkofalowców można uzyskać w ciągu kilku minut, bez ścigania ludzi by zajmowali się papierami. Ciekawy jestem, jakie wnioski wyciągnie Komisja, oprócz kwękania, że jesteśmy starzy. Krótkofalarstwo wymaga pieniędzy i czasu. Pieniądze trzeba najpierw zarobić, a wydatki na hobby są na ostatnim miejscu listy wydatków domowych. Krótkofalowiec z natury to osoba starsza, bo krótkofalarstwo jest sportem kwalifikowanym i uprawia się je kosztem czasu, który w pierwszym rzędzie należy poświęcić na rodzinę, naukę i pracę. Tylko osoby, które mają uregulowane sprawy rodzinne i zawodowe (wykształcenie) są w stanie poświęcić część swojego czasu i pieniędzy na krótkofalarstwo. I to jest cała filozofia. Do tego nie potrzeba żadnych danych statystycznych".
Nie pomyliłem się. Wydrukowano katastroficzną opinię członków Zespołu: "W związku ze średnią życia w Polsce, która wynosiła w 2007 roku 71 lat, naszej organizacji w długoletniej perspektywie grozi drastyczne zmniejszenie liczby członków z przyczyn naturalnych". Jest ona całkowicie chybiona. Praktycznie struktura wiekowa krótkofalowców nigdy się nie zmieni i będzie zawsze taka sama z przyczyn, o których napisałem wcześniej.
Jeżeli chodzi o ludzi młodych, to można sobie postawić prosty cel. W szkole podstawowej uczniowie powinni usłyszeć o krótkofalarstwie raz na dwa-trzy lata, a w gimnazjum i szkole średniej raz lub dwa razy w roku, również w oparciu o centralne środki PZK. Natomiast w szkołach technicznych tak często, jak na to pozwalają miejscowe środki i zasoby oddziałów i klubów PZK. Są w Polsce osoby, które wiedzą, jak to się robi i jak to można zrobić. Trzeba więc znów było poszukać przykładów dobrej praktyki i opublikować je, a nie wymyślać działań urzędniczych przy zielonym stoliku ("przygotowanie i rozesłanie ankiety, obalenie mitu, powołanie i opublikowanie listy zespołów, ustanowienia pełnomocnika, powołanie Managera, zobowiązanie Zarządów OT do organizacji szkoleń").
Drugi cel to jest właściwie zadanie bieżące, a nie cel: "Utrzymanie dotychczasowych uprawnień służby amatorskiej w zakresie częstotliwości amatorskich i statusu ważności, pozyskiwanie nowych pasm oraz powstawanie nowych regulacji prawnych sprzyjających rozwojowi służby amatorskiej w Polsce".
Zaczęto w tym punkcie od propagandy, nadania sobie wyższej rangi, niż rzeczywista, uzurpowania sobie praw nienależnych, licząc, że niektórzy członkowie PZK nie znają statutu i zasad IARU: "PZK, będąc jedynym przedstawicielem polskich radioamatorów w IARU, reprezentuje interesy całej polskiej społeczności radioamatorskiej w stosunku do IARU. PZK działając w interesie polskich radioamatorów, a w szczególności członków własnej organizacji..."
Trudno jest zabierać głos na temat nieprawdziwego stwierdzenia. PZK jest jedynym przedstawicielem, bo taki jest statut IARU, a nie zasługa PZK. Przedstawiciel PZK w IARU i jednocześnie autor jednej z cytowanych w Strategii opinii tak mówi o polskich krótkofalowcach (cytat oryginalny z Komunikatu Sekretariatu ZG PZK na 15 października 2008, 1. Informacja z posiedzenia prezydium ZG PZK 10.10.08): "Wiesław SP2DX stwierdził, że PZK jest bierną organizacją. Nie ma wśród członków PZK i ZG PZK po za prezydium zainteresowania sprawami ogólnymi i zagranicznymi".
Kol. Wiesław SP2DX bardzo się myli. Nie podał dowodów tak niesprawiedliwej opinii. Zapomniał się uderzyć we własną pierś: czy czasem wieloletni brak działalności informacyjnej Kol. Wiesława SP2DX nie jest przyczyną tego, że jest tak źle? Z czym wieloosobowa delegacja PZK pojechała właśnie na Konferencję IARU do Cavtat? Kogo i kiedy Kol. Wiesław SP2DX o tym poinformował? Niektórzy dowiedzą się tego dopiero z protokołów obrad, ale tylko niektórzy.
Trzeci cel nosi tytuł "Budowa instalacji antenowych zgodnych z prawem". Zdanie oczywiste, bo trudno sobie wyobrazić budowę instalacji... niezgodnych z prawem. Autorzy głęboko i całkowicie błędnie wierzą, że przyjęcie ustaw, przepisów i regulacji umożliwi krótkofalowcom budowę anten na budynkach wielorodzinnych lub znajdujących się w gęstej zabudowie. Srodze się zawiodą, jak wielu naszych kolegów mających papier, a nie mających zgody sąsiadów. Lokator w domu wielorodzinnym ma prawo do spokoju i niezakłóconego odbioru transmisji radiowych, telewizyjnych i internetowych. Jest to nie tylko problem fizyczny, ale i psychologiczny. Jeżeli krótkofalowiec nie uzyska zgody swoich SĄSIADÓW na budowę anten, to nie pomoże mu żadne papierowe prawo i przepisy. Powinien raczej znaleźć inną lokalizację dla budowy systemów antenowych. Walki sądowe z sąsiadami zawsze skończą się przegraną i zawsze przynoszą szkody wizerunkowi krótkofalarstwa. Propozycja autorów Strategii jest, oczywiście, urzędnicza: "Powołanie Dyrektora (Managera), Dyrektor powołuje członków Komisji (ok. 4-6 osób), Dyrektor powołuje koordynatorów okręgowych/oddziałowych". Będą oni produkować "sprawozdania i raporty, generować delegacje i koszty, pisać
Przypominam sobie takie zdanie wygłoszone na pewnej konferencji: "Proszę Państwa. Ja, palący, proszę wszystkich palących, aby w tym pokoju nie palili. Bo innym to przeszkadza". Raz w miesiącu można w prasie przeczytać, że fale elektromagnetyczne są rakotwórcze, a za miesiąc, że nie są. Tak samo wygląda walka masła z margaryną. Żadne papierowe "zwycięstwo" sądowe tego nie zmieni.
Czwarty cel to "Dostosowanie wyposażenia radiostacji amatorskich do wymogów ochrony środowiska". Wszyscy krótkofalowcy, podobnie jak inni obywatele, muszą się dostosować do przepisów ochrony środowiska. Propozycja "Uzyskania korzystnych dla krótkofalowców zmian w prawie" brzmi jak... propozycja walki z wiatrakami. Czy krótkofalowcy mają sobie stawiać za cel niszczenie środowiska? Odpowiedź w Strategii to potworna biurokracja związkowa: "Powołanie Dyrektora (Managera) programu, Dyrektor powołuje członków Komisji (ok. 4-6 osób). Dyrektor programu powołuje koordynatorów okręgowych". Niczego ona nie zmieni, nawet za "ok. 8.000 zł rocznie".
Czwarty cel to oczywiście nie jest cel, tylko zadanie służące do pozyskiwania środków do realizacji celów, skoro brzmi: "Pozyskanie dodatkowych funduszy poza składkami i wpłatami OPP, np. działalność statutowa, pozyskanie sponsorów, środków z samorządów woj. i środków unijnych". I znów straszenie nas obawą o "najbardziej ubogich, czyli osób w wieku przedemerytalnym i emerytalnym". Czy autorzy Strategii wycenili średnią wartość sprzętu, koniecznego do pracy w eterze? I znów brak jakichkolwiek przykładów dobrej praktyki w zakresie pozyskiwania środków. Cała ciężka praca Arka SP6OUJ pozostała niedoceniona i zmarnowana.
Piąty cel to "Przygotowanie PZK do działania w sytuacjach kryzysowych". W tym rozdziale panuje kompletny chaos. Niechlujnie, jak poprzednio, wymieszano sprawy administracyjne, kadrowe, organizacyjne, techniczne, finansowe i PR (tak, tu jest Public Relations, chociaż poświęcono mu osobny, następny rozdział). Nie podano żadnych definicji sytuacji kryzysowych, ani zasad, co krótkofalowcy są w stanie robić, jako wolontariusze, i co im WOLNO ROBIĆ. Wyrazu "sieć" użyto tylko kilka razy, a przecież sieć istnieje. Są to wszyscy użytkownicy urządzeń radiowych. Powinni tylko otrzymać prostą instrukcję, co wolno, a czego nie wolno robić w konkretnej sytuacji, którą można uznać za kryzysową i kto ma prawo uznać, że sytuacja jest kryzysowa. Obawiam się, że użytkownicy CB mogą znacznie więcej, niż my. Tylko są mniej zorganizowani od nas. Czy autorzy Strategii wiedzą, np. jaki jest w Polsce status możliwości nadawania komunikatów od stron trzecich i do stron trzecich? Skąd mamy się tego dowiedzieć. Na zagranicznych stronach internetowych można takie informacje znaleźć. W Strategii nie ma ponadto żadnej inwentaryzacji tego, co istnieje i co jest potrzebne do funkcjonowania sieci kryzysowych.
Szósty cel to "Komunikacja zewnętrzna i Public Relations". Niebywała krytyka Krótkofalowca Polskiego! Podobnie, jak wcześniej w jednej z "opinii" oraz w stosunku do Świata Radio w Rozdziale I. Krytyka niebywała, ponieważ na rynku istnieją tylko dwa miesięczniki drukowane, obydwa prywatne, jeden kolorowy, drugi czarno-biały. Oczekiwałbym reakcji redaktorów KP i ŚR na "krytykę".
Zacznijmy od stanu obecnego: członkowie władz PZK nie generują niemal żadnych tekstów własnych. Oni tylko integrują to, co otrzymają od członków. Dlatego organizacja ma to, co ma. I dlatego krytyka nie ma tu sensu. Obecne działania publicystyczne władz PZK pojawiają się w większości post factum. Opisuje się to, co było. A powinny być proaktywne, wyprzedzające, mówiące o tym, co jest planowane. Do tego służą przede wszystkim strony internetowe. Kolejny raz brakuje w tym punkcie analizy zasobów. Podam jeden przykład: strony internetowe. Zespół ds. Strategii powinien był sprawdzić istniejące strony internetowe oddziałów, klubów, organizacji krótkofalarskich i osób prywatnych i podać do publicznej wiadomości ich ranking: 1. strony aktualizowane częściej niż raz w tygodniu, 2. strony aktualizowane co najmniej raz na dwa tygodnie, 3. strony aktualizowane raz w miesiącu i 4. strony niektualizowane (można je w rankingu w ogóle pominąć, traktując jako elektroniczne wizytówki). Obecnie traci się masę czasu na przeglądanie stron w poszukiwaniu informacji o trwających już akcjach, a na stronach ich organizatorów od miesięcy nic się nie dzieje. Ranking być może spowodowałby chęć znalezienia się administratora w kategorii wyższej niż "autor strony nieaktualizowanej".
Strategiczne rozwiązanie jest takie, że media drukowane służą wyłącznie celom historycznym i publikacji zewnętrznej o niskim poziomie aktualności. Dla krótkofalowców, członków organizacji muszą być dostępne media elektroniczne, tak samo natychmiastowe, jak łączność radiowa. To kolejny powód, dlaczego krytyka ŚR i KP jest kompletnie nieuzasadniona i chybiona. Proszę zapytać, ile trwa cykl wydawniczy Świata Radio (Świata Radia? Czy ktoś potrafi mnie oświecić, jak odmienia się ten tytuł w języku polskim?). To czasopismo nie służy do publikacji bieżących i gorących. Ale to czasopismo jest doskonałe do działania na zewnątrz, bo jest kolorowe w odróżnieniu od drugiego czasopisma prywatnego. A ile trwa cykl wydawniczy władz PZK? Proszę bardzo: Protokół ze Zjazdu Krajowego z 18.05.2008 opublikowano na stronie PZK 20.10.2008. Protokoły z posiedzenia ZG z 19.05.2008 opublikowano na stronie PZK 18.10.2008. Cykl wynosi pięć miesięcy. Ja nie krytykowałbym ani ŚR, ani KP. Nie śmiałbym. Ale takie myślenie jest autorom Strategii całkowicie obce. "Należy przeprofilować stronę główną w kierunku REKLAMOWYM." Panowie, takie strony już istnieją, nazywają się propagandowo-komercyjne.
Ostatni punkt "Kryteria osobowe" jest zapisany tak, jak poprzednie cele czy kierunki, ale chyba nie jest on ani "celem", ani "kierunkiem".
"W celu realizacji kierunków przedstawionych w rozdziałach I-VII należy powołać osoby spośród członków PZK, które jako woluntariusze będą pełniły odpowiedzialne funkcje. Obecnie w naszej niewielkiej Organizacji niełatwo znaleźć osoby do społecznego pełnienia funkcji. Trudno jest ogłosić konkurs, gdyż biorących w nim udział byłoby niewielu. Jednak należy postawić minimalne kryteria dla kandydatów do objęcia funkcji". Doskonale. Proszę sprawdzić, w jaki sposób od ostatniego Zjazdu w Szczyrku powoływane są w PZK osoby do pełnienia różnych funkcji. Nawet do Zespołu Strategicznego. Nie jest to zasada demokratyczna. Jest to dobór koleżeński według nieznanych i publicznie nieogłaszanych kryteriów. Nie ogłasza się żadnych konkursów, a autorzy Strategii z góry wiedzą, jaki będzie udział. Nie określa się zakresu koniecznych umiejętności. Ogłasza się powołanie bez otwartego poszukiwania kandydatów i bez uzasadnienia wyboru. Proszę przeczytać Komunikaty Sekretariatu od ostatniego Zjazdu.
Oczywiście, na koniec, należy jeszcze napisać ogólnie o tym, co w Strategii jest i o tym, czego nie ma.
Jest budowa księżycowych, kosztownych, wielopoziomowych struktur, wymagających zmian statutowych, których wprowadzenie, jak wiemy, trwa latami i albo te struktury już są nieprzydatne, albo już niedługo okażą się nieprzydatne. Jest powoływanie menedżerów, dyrektorów, pełnomocników i komisji. Oczywiście bez konkursu. Jest produkcja papierów, raportów i opinii.
Nie ma przyjęcia wyraźnej drogi: elektroniczna obsługa członków PZK. Elektroniczna informacja natychmiastowo dostępna. Nie ma określenia zmian, jakie są konieczne albo natychmiast, albo w najbliższym okresie.
A perspektywa może się zmienić za tydzień.
Perspektywa zmieni się za tydzień.
Ta Strategia to nie jest strategia na XXI wiek.
Kolejną opinię o Strategii można znaleźć pod adresem:
http://groups.google.pl/group/pl.rec.radio.amatorskie/topics?hl=pl&gvc=2
Trudno jest w jednej recenzji powiedzieć wszystko.
Chcę wyjaśnić, co jeszcze znaczy "obsesja wiekiem krótkofalowca".
Co krótkofalarstwo proponuje młodemu człowiekowi? Sobotę w klubie wśród kilkunastu [starszych] mężczyzn? Samotną noc przy transiwerze? Czy to są propozycje dla młodych ludzi? Czy to jest nasza oferta, którą chcemy przyciągnąć "młodych"? Zapytajcie swoje dzieci, albo raczej wnuków, jakie są ich priorytety w wieku 14-25 lat.
W Strategii niewiele albo wcale nie mówi się o istocie krótkofalarstwa: nawiązywaniu łączności dwustronnych. W Strategii mówi się o budowie struktury organizacyjnej na glinianych nogach. W Strategii zaproponowano powołanie kilkudziesięciu osób funkcyjnych i stanowisk w PZK w sytuacji, gdy autorzy Strategii narzekają, że trudno jest znaleźć kogokolwiek do pracy społecznej. Oto lista propozycji kadrowych wg rozdziałów Strategii:
I.
* opracowanie listy zespołów nakierowanych na pomoc w rozwiązywaniu problemów (prawnych, technicznych itp.) centralnie oraz poprzez okręgowych lub oddziałowych koordynatorów
* powołanie Managera ds. Szkoleń na szczeblu ZG PZK oraz oddziałowych koordynatorów szkoleń
II.
* Powołanie Managera ds. Częstotliwości. Ww. Manager powołuje członków Komisji ds. kontaktów z organami administracji
III.
* Powołanie Dyrektora (Managera) programu. Dyrektor powołuje członków Komisji (ok. 4-6 osób). Dyrektor mianuje kierowników tematów. Dyrektor powołuje koordynatorów okręgowych/ oddziałowych
IV.
* Powołanie Dyrektora (Managera) programu. Dyrektor powołuje członków Komisji (ok. 4-6 osób). Dyrektor programu powołuje koordynatorów okręgowych
V.
* Powołanie na szczeblach OT managerów, którzy będą monitorowali strony internetowe i wyszukiwali programy możliwe do realizacji. Powołanie Managera ds. Pozyskiwania Funduszy
VI.
* Powołanie okręgowych lub oddziałowych koordynatorów łączności kryzysowej. Należy zobowiązać oddziały terenowe do wyznaczenia osoby spoza zarządu OT odpowiedzialnej za sprawy łączności kryzysowej. EmComm Manager
VII.
* utworzenie zespołu redakcyjnego KP (przynajmniej trzyosobowego); utworzenie funkcji terenowych informatorów i przedstawicieli w oddziałach
* Zespół redakcyjny strony WWW, Zespół graficzny lub pojedynczy grafik. Programista lub outsourcingowa firma informatyczna
* Manager d/s PR wraz z zespołem: zespół trzy lub pięcioosobowy oraz po co najmniej jednym przedstawicielu z oddziału
A jaka jest rzeczywistość, od której trzeba było zacząć zgodnie z poprawną strukturą strategii, wiedzą sami jej Autorzy:
"Obecnie w naszej niewielkiej Organizacji niełatwo znaleźć osoby do społecznego pełnienia funkcji. Trudno jest ogłosić konkurs, gdyż biorących w nim udział byłoby niewielu".
4. Inne moje artykuły
Henryk Zwolski SP9JPA
zwolski(at)bci.krakow.pl
Kraków, 3 grudnia 2008 r.
Definicja QSO w zawodach
Poniższa analiza dotyczy łączności na falach krótkich (KF). Definicja radioamatorskiej łączności dwustronnej w zawodach konieczna jest dla zaliczania i punktowania łączności w celu rzetelnego ustalenia wyników zawodów radiowych.
Rzeczywistość amatorskich zawodów radiowych
Organizator zawodów staje wobec konkretnej sytuacji i jego metody działania muszą reagować na rzeczywistość, by spełnić warunek rzetelności rozliczania zawodów sportowych:
* Nierzetelni "zawodnicy" nie przysyłają logów.
* Nie wszyscy zawodnicy startują sportowo, ale chcą spełnić warunki dyplomów, albo chodzi im o zaliczenie np. ciekawych stacji dx-owych, okolicznościowych czy kontestowych i także często logów nie przysyłają; nie odnosi skutku okazyjne publikowanie list logów nienadesłanych.
* Jak w każdym sporcie, zawodnicy popełniają błędy: w nadawaniu, odbiorze i rejestrowaniu łączności.
W zawodach startują ludzie, nie roboty (chociaż telegraficzne, bezobsługowe roboty kontestowe zostały już opracowane i wypróbowane). Ludzie mają prawo do osądzenia ich wyników przez człowieka, a nie tylko przez komputerowy robot.
Warunki łączności dwustronnej w zawodach
Łączność dwustronna zostaje zapisana przez dwóch zawodników w swoich logach w komputerowym formacie Cabrillo, gdzie każdy zapis zaczyna się od nagłówka QSO:, np.
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 031
Należy tu rozróżnić pojęcie łączności i pojęcie QSO. Przystępując do punktowania logów i ustalania wyników zawodów, niektórzy organizatorzy i sędziowie zawodów zakładają, że powyżej: (1) występuje jedna łączność; (2) inni, że przeprowadzono dwa QSO's, (3) można też powiedzieć kompromisowo, że są to dwie strony jednej łączności.
W zapisie QSO w formacie Cabrillo wyróżniamy dane generowane automatycznie w czasie rzeczywistym (zakładam tu, że obydwaj zawodnicy ustawili swoje programy logujące identycznie):
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 031
Następnie wyróżniamy informacje nadawane (znak, raport i grupa kontrolna):
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 031
Oraz informacje odbierane (znak, raport i grupa kontrolna):
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 031
Oczywiście informacje są nadawane przez pierwszego operatora i w tym samym czasie odbierane przez drugiego. Obydwaj operatorzy potwierdzili odebranie informacji, zanotowali dane identycznie i zakończyli łączność. To jest idealny przypadek i nie stwarza on problemu w zaliczeniu (punktowaniu) QSO's obydwu operatorom.
Jednak potwierdzenie w zawodach oznacza wyłącznie domniemane potwierdzenie. Pierwszy operator nie ma pojęcia o tym (1) co drugi operator w rzeczywistości zrozumiał, (2) co w rzeczywistości zapisał w swoim logu, ponieważ nie ma zwyczaju nadawania informacji odebranych ponownie w celu ich potwierdzenia przez pierwotnego nadawcę (mój brat powiedział mi, że istniał taki obowiązek w wojsku w przypadku odbioru ważnych radiogramów).
Teraz rozpatrzmy następujące QSO's z dwóch logów przesłanych do organizatora zawodów:
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 032
Operator SP8YZZ zanotował powyższe QSO w sekwencji swojego logu: 030-031-032. W rzeczywistości numer kolejny został wygenerowany automatycznie przez program logujący i nadany alfabetem Morse'a wprost z programu logującego. W czasie transmisji nie zdarzyła się żadna awaria.
Oczywiście, operator odbierający tę część QSO popełnił błąd. Mógł usłyszeć 031, 052, 062, albo dowolny inny numer. Potwierdził to, co w swoim przekonaniu usłyszał oraz zanotował to, co uznał za stosowne: 032, wiedząc lub nie wiedząc o "błędzie".
Organizator zawodów otrzymuje logi Cabrillo. Organizator nie nagrywa sygnałów audio wszystkich łączności w czasie zawodów (są takie pomysły i są takie urządzenia szerokopasmowe), by ustalić, kto popełnił błąd w przypadku oflagowania obydwu QSO's przez robot krosujący. Sędzia zawodów nie ma prawa spekulować, iż być może nadający popełnił błąd, ponieważ QSO nadającego znajduje się w jego logu w poprawnej sekwencji (jeżeli nie ma numeru kolejnego, to jest sekwencja czasowa). Sędzia zawodów musi założyć, że błąd popełnia operator odbierający. Gdyby rzeczywiście nadający błąd popełnił, to może go poprawić, a jeżeli zorientował się za późno, to musi zanotować w logu to, co rzeczywiście nadał, bo inaczej zachowa się niesportowo i pozbawi punktów swojego partnera i zarazem konkurenta. Spekulowanie, że nadający celowo może popełnić błąd, by odebrać punkty swojemu konkurentowi jest bezsensowne: (1) jest to zachowanie niesportowe, (2) nadający traci cenny czas, (3) słuchający może pozostać na paśmie, by sprawdzić, co nadający nadaje następnej stacji i ponownie poprosić o raport, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość, (4) w zawodach uczestniczą nasłuchowcy i może się zdarzyć, że log nasłuchowca wyjaśni, kto odpowiada za niesportowe zachowanie. Nastąpi dyskwalifikacja i zapewne wykluczenie z przyszłych zawodów. Zajmijmy się jednak sportem, a nie patologią. Ponadto obowiązkiem słuchającego jest pozostanie na kanale tak długo i słuchanie nadającego tak długo, aż będzie przekonany, że jego zdaniem odebrał znak i grupę kontrolną poprawnie. Inaczej ów słuchający zostanie pozbawiony punktów.
Zaliczanie i punktowanie dwustronnych łączności w zawodach
Definicja łączności w zawodach
Dwustronna łączność radioamatorska zostaje zaliczona po obustronnym nadaniu znaków wywoławczych i grup kontrolnych pomiędzy dwoma operatorami. Po usłyszeniu (lub w przypadku emisji cyfrowej zobaczeniu na monitorze) potwierdzenia domniemanego odbioru przez operatora odbierającego każdy operator może sobie zaliczyć skuteczną łączność i zapisać ją jako QSO w swoim logu. Każdy operator odpowiada za swój sposób i dokładność zapisu znaku i grupy kontrolnej, które w swoim przekonaniu odebrał. (Kwestia raportu RST zostanie wspomniana osobno).
Punktowanie łączności w zawodach metodą mieszaną, tj. z wykorzystaniem oprogramowania krosującego oraz pracy Komisji Sędziowskiej
Po uzyskaniu logów elektronicznych sędzia zawodów przeprowadza krosowanie QSO's zadeklarowanych przez zawodników. Jeżeli robot krosujący (zaprogramowany zgodnie z regulaminem zawodów) wykryje jakąkolwiek pozaregulaminową różnicę w dwóch liniach zapisu QSO's (np. w systemie Cabrillo), to "oflaguje" obydwa QSO's. Po krosowaniu automatycznym sędzia sprawdzi oflagowane QSO's i uzna, że w przypadku różnicy w znakach wywoławczych i/lub grupach kontrolnych nadawane części QSO są prawidłowe i przyzna punkty operatorowi nadającemu, a nie przyzna żadnych punktów operatorowi odbierającemu [BAD QSO].
Sędzia przyzna punkty operatorowi nadającemu, kiedy znak wywoławczy operatora nadającego został zapisany błędnie przez operatora odbierającego, w przypadku gdy błędnie odebrany znak można skojarzyć na podstawie jego podobieństwa ze znakiem wywoławczym operatora nadającego po porównaniu danych QSO's (np. daty, godziny, pasma, emisji). Analogicznie przyzna punkty operatorowi nadającemu, kiedy operator odbierający zapisał znak poprawnie, a grupę kontrolną zapisał inaczej niż operator nadający.
Sędzia przyzna punkty operatorowi, który nadesłał swój log jako dowód sportowej postawy, kiedy znak drugiego operatora, który nie nadesłał logu (operatora nierzetelnego) nie jest znakiem unikalnym [NOT UNIQUE], tzn. znak nierzetelnego operatora występuje co najmniej 3* razy w bazie danych zawierającej znaki wszystkich operatorów, którzy logi nadesłali i znaki nieunikalne. [*Tę liczbę progową wybiera organizator zawodów według swojego uznania, nie uprzedzając o swej decyzji zawodników.]
Sędzia nie przyzna punktów operatorowi, kiedy znak drugiego operatora jest unikalny (zgodnie z powyższą definicją) [UNIQUE], tzn. znaku drugiego operatora nie da się skojarzyć z żadnym znakiem umieszczonym w bazie znaków przedmiotowych zawodów.
Sędzia nie przyzna punktów operatorowi, kiedy znak tego operatora nie występuje we właściwym miejscu (jeżeli wymaga tego regulamin zawodów) w logu drugiego operatora oraz znaku pierwszego operatora nie da się skojarzyć z żadnym znakiem zapisanym przez drugiego operatora w odnośnym miejscu [NOT IN LOG] (lub nieprzyporządkowany).
Bazę znaków uczestników zawodów tworzy się w ten sposób, że wybiera się kilka lub kilkanaście logów z największą liczbą QSO's, kopiuje je i wrzuca do MS Word, gdzie można automatycznie wyciąć informacje generowane automatycznie, a pozostałe kolumny Cabrillo zamienić na kolumny tabeli. Następnie kolumnę tabeli ze znakami nadawanymi (które z założenia są poprawne) należy przesunąć na pierwszą pozycję i całą tabelę automatycznie posortować alfabetycznie. Jeżeli nadal w logach znajdziemy znak, którego nie ma w podręcznej bazie, to albo musimy spreparować w ten sposób kolejne logi, albo ręcznie przeszukać inne logi.
[Powyższy opis dotyczy ręcznego sporządzenia bazy znaków. Jestem pewny, że robot krosujący potrafi to zrobić automatycznie i porównać kolumnę znaków nadawanych z kolumną znaków odbieranych w formacie Cabrillo, by wykryć różnice.]
Organizator zawodów zadecyduje, w jaki sposób będą traktowane oflagowane różnice w dacie, czasie, paśmie, emisji i raporcie RST. Sędzia powinien uznać, że tego rodzaju błędy występujące w logu systematycznie, np. czas lokalny, kiedy w regulaminie wymagano notowania w czasie UTC, nie są podstawą do niezaliczenia QSO's i albo sam skoryguje tego rodzaju log, albo odeśle go do zawodnika w celu poprawienia. Postąpi tak samo w przypadku stwierdzenia błędów w nagłówku logu Cabrillo (np. w zadeklarowaniu kategorii lub jej braku). Ponadto skoro w rzeczywistości raport RST utracił w zawodach swoją funkcję, proponuje się pomijanie różnic w RST i zaliczanie QSO's obydwu operatorom, jeżeli różnica występuje tylko w RST.
Nie jest błędem pominięcie w logu dodatków do znaku wywoławczego typu /p, /QRP, które to elementy nie są częściami znaku wywoławczego w odróżnieniu od oficjalnych prefiksów krajowych, np. SP/ lub /SP). Robot krosujący musi posiadać listę dodatków niepodlegających oflagowaniu.
Regulaminy niektórych zawodów krajowych są tak skomplikowane, że w przypadku dużego logu obliczenie wyniku trwa tyle, co udział w zawodach. Kiedy organizator zawodów dopuszcza przesyłanie logów Cabrillo lub w jakimkolwiek innym formacie elektronicznym, to zawodnik nie musi obliczać wyników.
Skoro nie opracowano jeszcze doskonałego oprogramowania do całkowicie automatycznego krosowania logów i punktowania QSO's, to organizatorzy i sędziowie zawodów dla rzetelnego opracowania wyników zawodów zastosują metodę mieszaną z udziałem robota i sędziów, co najmniej przy punktowaniu logów operatorów deklarujących najwyższe wyniki w poszczególnych kategoriach, pamiętając jednak, że dla zawodnika ważne jest każde miejsce i metodę tę w miarę możliwości należy zastosować wobec wszystkich zawodników (co jest trudne w dużych zawodach światowych).
Zawodnik, który nadesłał log na dowód swojej sportowej postawy ma prawo do osądu swoich własnych osiągnięć niezależnie od błędów lub braku sportowej postawy u innych zawodników.
Sprawdzenie powyższych opcji punktowania łączności ułatwi poniższa Tabela.
Powodzenia w zawodach!
Henryk SP9JPA
zwolski(at)bci.krakow.pl
Kraków, 3 grudnia 2008 r.
Definicja QSO w zawodach
Poniższa analiza dotyczy łączności na falach krótkich (KF). Definicja radioamatorskiej łączności dwustronnej w zawodach konieczna jest dla zaliczania i punktowania łączności w celu rzetelnego ustalenia wyników zawodów radiowych.
Rzeczywistość amatorskich zawodów radiowych
Organizator zawodów staje wobec konkretnej sytuacji i jego metody działania muszą reagować na rzeczywistość, by spełnić warunek rzetelności rozliczania zawodów sportowych:
* Nierzetelni "zawodnicy" nie przysyłają logów.
* Nie wszyscy zawodnicy startują sportowo, ale chcą spełnić warunki dyplomów, albo chodzi im o zaliczenie np. ciekawych stacji dx-owych, okolicznościowych czy kontestowych i także często logów nie przysyłają; nie odnosi skutku okazyjne publikowanie list logów nienadesłanych.
* Jak w każdym sporcie, zawodnicy popełniają błędy: w nadawaniu, odbiorze i rejestrowaniu łączności.
W zawodach startują ludzie, nie roboty (chociaż telegraficzne, bezobsługowe roboty kontestowe zostały już opracowane i wypróbowane). Ludzie mają prawo do osądzenia ich wyników przez człowieka, a nie tylko przez komputerowy robot.
Warunki łączności dwustronnej w zawodach
Łączność dwustronna zostaje zapisana przez dwóch zawodników w swoich logach w komputerowym formacie Cabrillo, gdzie każdy zapis zaczyna się od nagłówka QSO:, np.
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 031
Należy tu rozróżnić pojęcie łączności i pojęcie QSO. Przystępując do punktowania logów i ustalania wyników zawodów, niektórzy organizatorzy i sędziowie zawodów zakładają, że powyżej: (1) występuje jedna łączność; (2) inni, że przeprowadzono dwa QSO's, (3) można też powiedzieć kompromisowo, że są to dwie strony jednej łączności.
W zapisie QSO w formacie Cabrillo wyróżniamy dane generowane automatycznie w czasie rzeczywistym (zakładam tu, że obydwaj zawodnicy ustawili swoje programy logujące identycznie):
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 031
Następnie wyróżniamy informacje nadawane (znak, raport i grupa kontrolna):
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 031
Oraz informacje odbierane (znak, raport i grupa kontrolna):
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 031
Oczywiście informacje są nadawane przez pierwszego operatora i w tym samym czasie odbierane przez drugiego. Obydwaj operatorzy potwierdzili odebranie informacji, zanotowali dane identycznie i zakończyli łączność. To jest idealny przypadek i nie stwarza on problemu w zaliczeniu (punktowaniu) QSO's obydwu operatorom.
Jednak potwierdzenie w zawodach oznacza wyłącznie domniemane potwierdzenie. Pierwszy operator nie ma pojęcia o tym (1) co drugi operator w rzeczywistości zrozumiał, (2) co w rzeczywistości zapisał w swoim logu, ponieważ nie ma zwyczaju nadawania informacji odebranych ponownie w celu ich potwierdzenia przez pierwotnego nadawcę (mój brat powiedział mi, że istniał taki obowiązek w wojsku w przypadku odbioru ważnych radiogramów).
Teraz rozpatrzmy następujące QSO's z dwóch logów przesłanych do organizatora zawodów:
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP8YZZ 599 031 SP9JPA 599 049
QSO: 3521 CW 2008-10-25 2102 SP9JPA 599 049 SP8YZZ 599 032
Operator SP8YZZ zanotował powyższe QSO w sekwencji swojego logu: 030-031-032. W rzeczywistości numer kolejny został wygenerowany automatycznie przez program logujący i nadany alfabetem Morse'a wprost z programu logującego. W czasie transmisji nie zdarzyła się żadna awaria.
Oczywiście, operator odbierający tę część QSO popełnił błąd. Mógł usłyszeć 031, 052, 062, albo dowolny inny numer. Potwierdził to, co w swoim przekonaniu usłyszał oraz zanotował to, co uznał za stosowne: 032, wiedząc lub nie wiedząc o "błędzie".
Organizator zawodów otrzymuje logi Cabrillo. Organizator nie nagrywa sygnałów audio wszystkich łączności w czasie zawodów (są takie pomysły i są takie urządzenia szerokopasmowe), by ustalić, kto popełnił błąd w przypadku oflagowania obydwu QSO's przez robot krosujący. Sędzia zawodów nie ma prawa spekulować, iż być może nadający popełnił błąd, ponieważ QSO nadającego znajduje się w jego logu w poprawnej sekwencji (jeżeli nie ma numeru kolejnego, to jest sekwencja czasowa). Sędzia zawodów musi założyć, że błąd popełnia operator odbierający. Gdyby rzeczywiście nadający błąd popełnił, to może go poprawić, a jeżeli zorientował się za późno, to musi zanotować w logu to, co rzeczywiście nadał, bo inaczej zachowa się niesportowo i pozbawi punktów swojego partnera i zarazem konkurenta. Spekulowanie, że nadający celowo może popełnić błąd, by odebrać punkty swojemu konkurentowi jest bezsensowne: (1) jest to zachowanie niesportowe, (2) nadający traci cenny czas, (3) słuchający może pozostać na paśmie, by sprawdzić, co nadający nadaje następnej stacji i ponownie poprosić o raport, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość, (4) w zawodach uczestniczą nasłuchowcy i może się zdarzyć, że log nasłuchowca wyjaśni, kto odpowiada za niesportowe zachowanie. Nastąpi dyskwalifikacja i zapewne wykluczenie z przyszłych zawodów. Zajmijmy się jednak sportem, a nie patologią. Ponadto obowiązkiem słuchającego jest pozostanie na kanale tak długo i słuchanie nadającego tak długo, aż będzie przekonany, że jego zdaniem odebrał znak i grupę kontrolną poprawnie. Inaczej ów słuchający zostanie pozbawiony punktów.
Zaliczanie i punktowanie dwustronnych łączności w zawodach
Definicja łączności w zawodach
Dwustronna łączność radioamatorska zostaje zaliczona po obustronnym nadaniu znaków wywoławczych i grup kontrolnych pomiędzy dwoma operatorami. Po usłyszeniu (lub w przypadku emisji cyfrowej zobaczeniu na monitorze) potwierdzenia domniemanego odbioru przez operatora odbierającego każdy operator może sobie zaliczyć skuteczną łączność i zapisać ją jako QSO w swoim logu. Każdy operator odpowiada za swój sposób i dokładność zapisu znaku i grupy kontrolnej, które w swoim przekonaniu odebrał. (Kwestia raportu RST zostanie wspomniana osobno).
Punktowanie łączności w zawodach metodą mieszaną, tj. z wykorzystaniem oprogramowania krosującego oraz pracy Komisji Sędziowskiej
Po uzyskaniu logów elektronicznych sędzia zawodów przeprowadza krosowanie QSO's zadeklarowanych przez zawodników. Jeżeli robot krosujący (zaprogramowany zgodnie z regulaminem zawodów) wykryje jakąkolwiek pozaregulaminową różnicę w dwóch liniach zapisu QSO's (np. w systemie Cabrillo), to "oflaguje" obydwa QSO's. Po krosowaniu automatycznym sędzia sprawdzi oflagowane QSO's i uzna, że w przypadku różnicy w znakach wywoławczych i/lub grupach kontrolnych nadawane części QSO są prawidłowe i przyzna punkty operatorowi nadającemu, a nie przyzna żadnych punktów operatorowi odbierającemu [BAD QSO].
Sędzia przyzna punkty operatorowi nadającemu, kiedy znak wywoławczy operatora nadającego został zapisany błędnie przez operatora odbierającego, w przypadku gdy błędnie odebrany znak można skojarzyć na podstawie jego podobieństwa ze znakiem wywoławczym operatora nadającego po porównaniu danych QSO's (np. daty, godziny, pasma, emisji). Analogicznie przyzna punkty operatorowi nadającemu, kiedy operator odbierający zapisał znak poprawnie, a grupę kontrolną zapisał inaczej niż operator nadający.
Sędzia przyzna punkty operatorowi, który nadesłał swój log jako dowód sportowej postawy, kiedy znak drugiego operatora, który nie nadesłał logu (operatora nierzetelnego) nie jest znakiem unikalnym [NOT UNIQUE], tzn. znak nierzetelnego operatora występuje co najmniej 3* razy w bazie danych zawierającej znaki wszystkich operatorów, którzy logi nadesłali i znaki nieunikalne. [*Tę liczbę progową wybiera organizator zawodów według swojego uznania, nie uprzedzając o swej decyzji zawodników.]
Sędzia nie przyzna punktów operatorowi, kiedy znak drugiego operatora jest unikalny (zgodnie z powyższą definicją) [UNIQUE], tzn. znaku drugiego operatora nie da się skojarzyć z żadnym znakiem umieszczonym w bazie znaków przedmiotowych zawodów.
Sędzia nie przyzna punktów operatorowi, kiedy znak tego operatora nie występuje we właściwym miejscu (jeżeli wymaga tego regulamin zawodów) w logu drugiego operatora oraz znaku pierwszego operatora nie da się skojarzyć z żadnym znakiem zapisanym przez drugiego operatora w odnośnym miejscu [NOT IN LOG] (lub nieprzyporządkowany).
Bazę znaków uczestników zawodów tworzy się w ten sposób, że wybiera się kilka lub kilkanaście logów z największą liczbą QSO's, kopiuje je i wrzuca do MS Word, gdzie można automatycznie wyciąć informacje generowane automatycznie, a pozostałe kolumny Cabrillo zamienić na kolumny tabeli. Następnie kolumnę tabeli ze znakami nadawanymi (które z założenia są poprawne) należy przesunąć na pierwszą pozycję i całą tabelę automatycznie posortować alfabetycznie. Jeżeli nadal w logach znajdziemy znak, którego nie ma w podręcznej bazie, to albo musimy spreparować w ten sposób kolejne logi, albo ręcznie przeszukać inne logi.
[Powyższy opis dotyczy ręcznego sporządzenia bazy znaków. Jestem pewny, że robot krosujący potrafi to zrobić automatycznie i porównać kolumnę znaków nadawanych z kolumną znaków odbieranych w formacie Cabrillo, by wykryć różnice.]
Organizator zawodów zadecyduje, w jaki sposób będą traktowane oflagowane różnice w dacie, czasie, paśmie, emisji i raporcie RST. Sędzia powinien uznać, że tego rodzaju błędy występujące w logu systematycznie, np. czas lokalny, kiedy w regulaminie wymagano notowania w czasie UTC, nie są podstawą do niezaliczenia QSO's i albo sam skoryguje tego rodzaju log, albo odeśle go do zawodnika w celu poprawienia. Postąpi tak samo w przypadku stwierdzenia błędów w nagłówku logu Cabrillo (np. w zadeklarowaniu kategorii lub jej braku). Ponadto skoro w rzeczywistości raport RST utracił w zawodach swoją funkcję, proponuje się pomijanie różnic w RST i zaliczanie QSO's obydwu operatorom, jeżeli różnica występuje tylko w RST.
Nie jest błędem pominięcie w logu dodatków do znaku wywoławczego typu /p, /QRP, które to elementy nie są częściami znaku wywoławczego w odróżnieniu od oficjalnych prefiksów krajowych, np. SP/ lub /SP). Robot krosujący musi posiadać listę dodatków niepodlegających oflagowaniu.
Regulaminy niektórych zawodów krajowych są tak skomplikowane, że w przypadku dużego logu obliczenie wyniku trwa tyle, co udział w zawodach. Kiedy organizator zawodów dopuszcza przesyłanie logów Cabrillo lub w jakimkolwiek innym formacie elektronicznym, to zawodnik nie musi obliczać wyników.
Skoro nie opracowano jeszcze doskonałego oprogramowania do całkowicie automatycznego krosowania logów i punktowania QSO's, to organizatorzy i sędziowie zawodów dla rzetelnego opracowania wyników zawodów zastosują metodę mieszaną z udziałem robota i sędziów, co najmniej przy punktowaniu logów operatorów deklarujących najwyższe wyniki w poszczególnych kategoriach, pamiętając jednak, że dla zawodnika ważne jest każde miejsce i metodę tę w miarę możliwości należy zastosować wobec wszystkich zawodników (co jest trudne w dużych zawodach światowych).
Zawodnik, który nadesłał log na dowód swojej sportowej postawy ma prawo do osądu swoich własnych osiągnięć niezależnie od błędów lub braku sportowej postawy u innych zawodników.
Sprawdzenie powyższych opcji punktowania łączności ułatwi poniższa Tabela.
Powodzenia w zawodach!
Henryk SP9JPA
Jak się pozbyć 5NN w zawodach
Henryk SP9JPA
Kraków. 14 December 2008
The discussion of the 5NN must be associated with the rules of the specific contest. Each contest sponsor should give its definition of the QSO to be recognized in its contest. There are a number of "general radio contact" definitions, especially historical ones which may not comply with today's reality, but each contest organizer must produce its own QSO definition for the CONTEST ADJUDICATION purposes. It would be good if such a definition complied with the "general two-way radio contact" definition. With time, we may develop a general "Contest QSO Definition" which need not exclude other ones.
Let's assume that TWO operators can claim a "general two-way radio contact" each (recognized for DXCC, awards or other achievements) upon exchange of TWO pieces of information: call-signs and ANYTHING ELSE (RST, name, greeting, just ANYTHING), with confirmation of PRESUMED reception.
By analogy, in a contest setting, TWO operators can claim a QSO each (recognized under the contest rules, specified in the cabrillo log after "QSO:", AND recognized for DXCC, awards or other achievements, as well) upon exchange of TWO pieces of information: call-signs and EXCHANGES, with confirmation of PRESUMED reception. The Exchange portion can be defined by each contest sponsor individually.
Example: the "Call-Sign and Serial Number" Exchange.
In this case, a complete two-way contest contact (equivalent to two QSO's recorded in the operators' Cabrillo logs) can look like that:
CQ test W1AW
- SP9JPA
SP9JPA tu 005
- tu 002
tu test W1AW
In this case, 'tu' is (a) the 'attention' signal and (b) the confirmation of PRESUMED reception. Since no confirmation of presumed reception is recorded in our logs, any equivalent of 'tu' is acceptable, e.g. R, QSL, GM; or Roger, Hi, Hello, Thanks, Great, Henry...
I write "PRESUMED reception" because I have no idea what my correspondent (a) has actually comprehended, and/or (b) has actually recorded in his log, and vice versa. That will be verified by the contest adjudicators.
73, Henryk SP9JPA
Kraków. 14 December 2008
The discussion of the 5NN must be associated with the rules of the specific contest. Each contest sponsor should give its definition of the QSO to be recognized in its contest. There are a number of "general radio contact" definitions, especially historical ones which may not comply with today's reality, but each contest organizer must produce its own QSO definition for the CONTEST ADJUDICATION purposes. It would be good if such a definition complied with the "general two-way radio contact" definition. With time, we may develop a general "Contest QSO Definition" which need not exclude other ones.
Let's assume that TWO operators can claim a "general two-way radio contact" each (recognized for DXCC, awards or other achievements) upon exchange of TWO pieces of information: call-signs and ANYTHING ELSE (RST, name, greeting, just ANYTHING), with confirmation of PRESUMED reception.
By analogy, in a contest setting, TWO operators can claim a QSO each (recognized under the contest rules, specified in the cabrillo log after "QSO:", AND recognized for DXCC, awards or other achievements, as well) upon exchange of TWO pieces of information: call-signs and EXCHANGES, with confirmation of PRESUMED reception. The Exchange portion can be defined by each contest sponsor individually.
Example: the "Call-Sign and Serial Number" Exchange.
In this case, a complete two-way contest contact (equivalent to two QSO's recorded in the operators' Cabrillo logs) can look like that:
CQ test W1AW
- SP9JPA
SP9JPA tu 005
- tu 002
tu test W1AW
In this case, 'tu' is (a) the 'attention' signal and (b) the confirmation of PRESUMED reception. Since no confirmation of presumed reception is recorded in our logs, any equivalent of 'tu' is acceptable, e.g. R, QSL, GM; or Roger, Hi, Hello, Thanks, Great, Henry...
I write "PRESUMED reception" because I have no idea what my correspondent (a) has actually comprehended, and/or (b) has actually recorded in his log, and vice versa. That will be verified by the contest adjudicators.
73, Henryk SP9JPA
5. Polemiki
W związku z moimi dwoma tekstami na temat tzw. "systemu PGA", w kontekście rozliczenia Zawodów Wakacyjnych 2008, opublikowanymi na Blogu SP9JPA, odpowiadam na artykuł Kol. Sylwestra SP2FAP.
Henryk Zwolski SP9JPA
Kraków, 4 grudnia 2008 r.
"Metoda PGA..."
W numerze 12 (202) MK QTC pojawił się artykuł "Metoda PGA..." napisany przez Kol. Sylwestra SP2FAP, który jest wyraźną reakcją na moją krytykę tzw. "systemu PGA" stosowanego do rozliczeń zawodów "typu PGA" na tle rozliczenia Zawodów Wakacyjnych. Autor kolejny raz nie raczył ani raz wspomnieć o moim opisie tego "systemu" tak, jakby inne zdanie na ten temat w Polsce nie istniało. Pisze natomiast o "czasami dość agresywnych zachowaniach w stosunku do Zespołu PGA" bez wskazania, kto, gdzie, kiedy i w jaki sposób zachował się agresywnie wobec "Zespołu PGA".
"System PGA" polega na tym, że wynik zawodnika w zawodach radiowych nie zależy od jego rzeczywistych osiągnięć (liczby QSO i punktów dodatkowych, jeżeli w danych zawodach istnieją), ale od tego, czy jego konkurenci: (a) przyślą logi, (b) poprawnie zanotują QSO's. Rzetelny zawodnik, który prześle log i wykaże w nim poprawne zapisy jest całkowicie w rękach osób nierzetelnych, tzn. tych, które nie przysyłają logów; osób operatorsko niesprawnych, tzn. tych, którzy nie potrafią poprawnie logować, a także osób nieporadnych, tzn. tych, którym się nie chce sprawdzić logu po zawodach. Przecież na stronie PGA ujawnione są praktycznie wszystkie znaki potencjalnych zawodników i skróty gmin, z których potencjalnie startują. Czy przed wysyłką nie można sobie sprawdzić logu w przypadku wątpliwości? Nie chce się?
Autor opiera się na całkowicie nielogicznym, spekulacyjnym i błędnym założeniu, że to nadający może popełnić błąd w czasie nadawania. Cytuję mój artykuł "Definicja QSO w zawodach opublikowany na stronie http://strategiaautorskasp9jpa.blogspot.com/ (prawdopodobnie ukaże się także w miesięczniku Świat Radio):
Sędzia zawodów musi założyć, że błąd popełnia operator odbierający. Gdyby rzeczywiście nadający błąd popełnił, to może błąd poprawić, a jeżeli zorientował się za późno, to musi zanotować w logu to, co rzeczywiście nadał, bo inaczej zachowa się niesportowo i pozbawi punktów swojego partnera i zarazem konkurenta. Spekulowanie, że nadający celowo może popełnić błąd, by odebrać punkty swojemu konkurentowi jest bezsensowne: (1) jest to zachowanie niesportowe, (2) nadający traci cenny czas, (3) nadający robi "łączność", która i tak mu nie zostanie zaliczona w "systemie PGA", (4) słuchający może pozostać na paśmie, by sprawdzić, co nadający nadaje następnej stacji i ponownie poprosić o raport, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość, (5) w zawodach uczestniczą nasłuchowcy i może się zdarzyć, że log nasłuchowca wyjaśni, kto odpowiada za niesportowe zachowanie. Nastąpi dyskwalifikacja i zapewne wykluczenie z przyszłych zawodów. Zajmijmy się jednak sportem, a nie patologią. Ponadto obowiązkiem słuchającego jest pozostanie na kanale tak długo i słuchanie nadającego tak długo, aż będzie przekonany, że jego zdaniem odebrał znak i grupę kontrolną poprawnie. Inaczej ów słuchający zostanie pozbawiony punktów.
Autor pisze: "W zawodach organizowanych przez Zespół PGA do punktacji każdego zawodnika zaliczane są wyłącznie jego bezbłędne łączności". To jest kłamstwo. W zawodach PGA bezbłędne łączności zawodnika są wykreślane, jeżeli robot krosujący znajdzie jakikolwiek błąd w QSO korespondenta zawodnika (nawet małą literę zamiast dużej, co udowodniłem), albo wcale nie znajdzie logu owego korespondenta. W rezultacie zawodnik mający poprawny zapis QSO traci punkty z winy swojego partnera i zarazem rywala. Zespół PGA twierdzi w ten sposób że jedna łączność to dwa QSO's.
W zawodach "typu PGA" domniemana definicja "łączności" wiąże w śmiertelnym uścisku ofiarę i sprawcę. Przychodzi kat-robot i ogłasza wyrok: 0 pkt. W jakim sporcie oprócz "zawodów typu PGA" zawodnik, który deklaruje poprawne osiągnięcie, jest karany dlatego, że jego rywal popełnił błąd? Ja takiego sportu nie znam. Piszę o "domniemanej definicji łączności", bo Zespół PGA nigdy swojej wyraźnej definicji "łączności w zawodach" nie sformułował. Na moją prośbę Kol. Sylwester SP2FAP podał mi swoją pierwszą definicję, mieszczącą się w kategorii "koń, jaki jest każdy widzi". Po moich zastrzeżeniach podał mi drugą definicję, która nie tylko była ułomna, ale niezgodna z regulaminem "zawodów typu PGA". Niech Kol. Sylwester SP9FAP ogłosi te swoje definicje sam, nie widzę potrzeby kompromitowania Go.
Zamiast zastosowania logiki Kol. Sylwester SP2FAP oskarża krótkofalowców, że są oszustami. Pisze o "załatwianiu przeciwnika". Opisuje konkretną metodę potencjalnego oszustwa w zawodach, tj. fikcyjne łączności i twierdzi, że rzekomo "podobnych metod nieuczciwego zdobywania punktów jest więcej..." Nie wymienia jednak żadnych z tych metod, ani kto i kiedy je zastosował. Nazywa krótkofalowców-zawodników "cwaniakami". To jest paszkwil. Kol. Sylwester SP2FAP nigdy w kontekście zawodów PGA nie opisał żadnego przypadku oszustwa. Nigdy nikogo nie zdyskwalifikował za oszustwo. Tylko raz, zresztą na moją prośbę, opublikował listę nierzetelnych nadawców, którzy logów nie nadesłali, pozbawiając tym samym punktów swoich kolegów-zawodników w "systemie PGA". Kol. Sylwester SP2FAP chętnie pisze o krótkofalowcach-oszustach, ale nie potrafi ich nazwać z imienia i znaku. Kol. Sylwester SP2FAP łatwo pisze o wszystkich krótkofalowcach, jako potencjalnych oszustach, a nikogo nie złapał za rękę. Woli rzucać kamieniami we wszystkich, a nie w konkretnych oszustów (jeżeli w ogóle tacy istnieją, czego nie udowodnił), których należy wykluczyć ze społeczności sportowej.
W omawianym artykule jest jeszcze kilka stwierdzeń nielogicznych i w rzeczywistości popierających mój punkt widzenia, a nie Autora. Proszę np. przeczytać fragment w czwartej szpalcie zaczynający się od "Wyobraźmy sobie..." Przecież Autor opisuje błąd odbierającego, a nie nadającego!
"Zespół PGA nie zrobi jednak żadnego odstępstwa..." Absolutnie, żadnego odstępstwa! Niech Zespół trwa w swych przekonaniach, wbrew zasadom IARU, CQWW, IOTA i innych światowych organizatorów zawodów.
Uwaga: W numerze 12 (202) MK QTC na str. 20 "Kalendarz Zawodów" Zawody PGA TEST-1 i PGA TEST-2 w grudniu i styczniu można znaleźć w dziale ZAWODY MIĘDZYNARODOWE, natomiast na str. 29 znajduje się regulamin tych Zawodów na styczeń: PGA TEST-2009 krajowe zawody HF.
Henryk SP9JPA
Henryk Zwolski SP9JPA
Kraków, 4 grudnia 2008 r.
"Metoda PGA..."
W numerze 12 (202) MK QTC pojawił się artykuł "Metoda PGA..." napisany przez Kol. Sylwestra SP2FAP, który jest wyraźną reakcją na moją krytykę tzw. "systemu PGA" stosowanego do rozliczeń zawodów "typu PGA" na tle rozliczenia Zawodów Wakacyjnych. Autor kolejny raz nie raczył ani raz wspomnieć o moim opisie tego "systemu" tak, jakby inne zdanie na ten temat w Polsce nie istniało. Pisze natomiast o "czasami dość agresywnych zachowaniach w stosunku do Zespołu PGA" bez wskazania, kto, gdzie, kiedy i w jaki sposób zachował się agresywnie wobec "Zespołu PGA".
"System PGA" polega na tym, że wynik zawodnika w zawodach radiowych nie zależy od jego rzeczywistych osiągnięć (liczby QSO i punktów dodatkowych, jeżeli w danych zawodach istnieją), ale od tego, czy jego konkurenci: (a) przyślą logi, (b) poprawnie zanotują QSO's. Rzetelny zawodnik, który prześle log i wykaże w nim poprawne zapisy jest całkowicie w rękach osób nierzetelnych, tzn. tych, które nie przysyłają logów; osób operatorsko niesprawnych, tzn. tych, którzy nie potrafią poprawnie logować, a także osób nieporadnych, tzn. tych, którym się nie chce sprawdzić logu po zawodach. Przecież na stronie PGA ujawnione są praktycznie wszystkie znaki potencjalnych zawodników i skróty gmin, z których potencjalnie startują. Czy przed wysyłką nie można sobie sprawdzić logu w przypadku wątpliwości? Nie chce się?
Autor opiera się na całkowicie nielogicznym, spekulacyjnym i błędnym założeniu, że to nadający może popełnić błąd w czasie nadawania. Cytuję mój artykuł "Definicja QSO w zawodach opublikowany na stronie http://strategiaautorskasp9jpa.blogspot.com/ (prawdopodobnie ukaże się także w miesięczniku Świat Radio):
Sędzia zawodów musi założyć, że błąd popełnia operator odbierający. Gdyby rzeczywiście nadający błąd popełnił, to może błąd poprawić, a jeżeli zorientował się za późno, to musi zanotować w logu to, co rzeczywiście nadał, bo inaczej zachowa się niesportowo i pozbawi punktów swojego partnera i zarazem konkurenta. Spekulowanie, że nadający celowo może popełnić błąd, by odebrać punkty swojemu konkurentowi jest bezsensowne: (1) jest to zachowanie niesportowe, (2) nadający traci cenny czas, (3) nadający robi "łączność", która i tak mu nie zostanie zaliczona w "systemie PGA", (4) słuchający może pozostać na paśmie, by sprawdzić, co nadający nadaje następnej stacji i ponownie poprosić o raport, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość, (5) w zawodach uczestniczą nasłuchowcy i może się zdarzyć, że log nasłuchowca wyjaśni, kto odpowiada za niesportowe zachowanie. Nastąpi dyskwalifikacja i zapewne wykluczenie z przyszłych zawodów. Zajmijmy się jednak sportem, a nie patologią. Ponadto obowiązkiem słuchającego jest pozostanie na kanale tak długo i słuchanie nadającego tak długo, aż będzie przekonany, że jego zdaniem odebrał znak i grupę kontrolną poprawnie. Inaczej ów słuchający zostanie pozbawiony punktów.
Autor pisze: "W zawodach organizowanych przez Zespół PGA do punktacji każdego zawodnika zaliczane są wyłącznie jego bezbłędne łączności". To jest kłamstwo. W zawodach PGA bezbłędne łączności zawodnika są wykreślane, jeżeli robot krosujący znajdzie jakikolwiek błąd w QSO korespondenta zawodnika (nawet małą literę zamiast dużej, co udowodniłem), albo wcale nie znajdzie logu owego korespondenta. W rezultacie zawodnik mający poprawny zapis QSO traci punkty z winy swojego partnera i zarazem rywala. Zespół PGA twierdzi w ten sposób że jedna łączność to dwa QSO's.
W zawodach "typu PGA" domniemana definicja "łączności" wiąże w śmiertelnym uścisku ofiarę i sprawcę. Przychodzi kat-robot i ogłasza wyrok: 0 pkt. W jakim sporcie oprócz "zawodów typu PGA" zawodnik, który deklaruje poprawne osiągnięcie, jest karany dlatego, że jego rywal popełnił błąd? Ja takiego sportu nie znam. Piszę o "domniemanej definicji łączności", bo Zespół PGA nigdy swojej wyraźnej definicji "łączności w zawodach" nie sformułował. Na moją prośbę Kol. Sylwester SP2FAP podał mi swoją pierwszą definicję, mieszczącą się w kategorii "koń, jaki jest każdy widzi". Po moich zastrzeżeniach podał mi drugą definicję, która nie tylko była ułomna, ale niezgodna z regulaminem "zawodów typu PGA". Niech Kol. Sylwester SP9FAP ogłosi te swoje definicje sam, nie widzę potrzeby kompromitowania Go.
Zamiast zastosowania logiki Kol. Sylwester SP2FAP oskarża krótkofalowców, że są oszustami. Pisze o "załatwianiu przeciwnika". Opisuje konkretną metodę potencjalnego oszustwa w zawodach, tj. fikcyjne łączności i twierdzi, że rzekomo "podobnych metod nieuczciwego zdobywania punktów jest więcej..." Nie wymienia jednak żadnych z tych metod, ani kto i kiedy je zastosował. Nazywa krótkofalowców-zawodników "cwaniakami". To jest paszkwil. Kol. Sylwester SP2FAP nigdy w kontekście zawodów PGA nie opisał żadnego przypadku oszustwa. Nigdy nikogo nie zdyskwalifikował za oszustwo. Tylko raz, zresztą na moją prośbę, opublikował listę nierzetelnych nadawców, którzy logów nie nadesłali, pozbawiając tym samym punktów swoich kolegów-zawodników w "systemie PGA". Kol. Sylwester SP2FAP chętnie pisze o krótkofalowcach-oszustach, ale nie potrafi ich nazwać z imienia i znaku. Kol. Sylwester SP2FAP łatwo pisze o wszystkich krótkofalowcach, jako potencjalnych oszustach, a nikogo nie złapał za rękę. Woli rzucać kamieniami we wszystkich, a nie w konkretnych oszustów (jeżeli w ogóle tacy istnieją, czego nie udowodnił), których należy wykluczyć ze społeczności sportowej.
W omawianym artykule jest jeszcze kilka stwierdzeń nielogicznych i w rzeczywistości popierających mój punkt widzenia, a nie Autora. Proszę np. przeczytać fragment w czwartej szpalcie zaczynający się od "Wyobraźmy sobie..." Przecież Autor opisuje błąd odbierającego, a nie nadającego!
"Zespół PGA nie zrobi jednak żadnego odstępstwa..." Absolutnie, żadnego odstępstwa! Niech Zespół trwa w swych przekonaniach, wbrew zasadom IARU, CQWW, IOTA i innych światowych organizatorów zawodów.
Uwaga: W numerze 12 (202) MK QTC na str. 20 "Kalendarz Zawodów" Zawody PGA TEST-1 i PGA TEST-2 w grudniu i styczniu można znaleźć w dziale ZAWODY MIĘDZYNARODOWE, natomiast na str. 29 znajduje się regulamin tych Zawodów na styczeń: PGA TEST-2009 krajowe zawody HF.
Henryk SP9JPA
6. Łamanie znaków wywoławczych, /QRP
W 2008 r. Organizator Zawodów PGA wprowadził kategorię QRP. Podjąłem z Nim wówczas polemikę. Niestety, Kol. Sylwester SP2FAP nie przyjął moich argumentów. Ostatecznie sformułowałem poniższą propozycję, która również została odrzucona (tu lekko przeredagowana):
Kraków, 27 marca 2008 r.
Warunki kategorii QRP
Zawodnik mający zamiar wystartować w kat. QRP powinien przed zawodami przesłać do organizatora następujące informacje:
a) opis urządzenia podający typy elementów użytych w stopniu mocy nadajnika;
b) typ lub opis anteny.
c) cyfrowe zdjęcia urządzenia stosowanego w zawodach, pokazującego szczegóły konstrukcyjne.
Organizator założy bazę danych polskich stacji QRP i ponowne przesyłanie powyższych informacji nie będzie konieczne w przypadku kolejnego startu zawodnika w kat. QRP w zawodach organizatora.
W kat. QRP nie dopuszcza się pracy na urządzeniach fabrycznych. Mogą to być wyłącznie konstrukcje własne lub składane z gotowego zestawu elementów. Aby zachować równe szanse wszystkich zawodników, w trakcie zawodów zawodnikom startującym w kat. QRP nie wolno identyfikować kategorii, w której startują, np. przez dodawanie skrótu QRP w czasie wywołania na fonii lub telegrafii, ani innego określania stosowania małej mocy.
Henryk SP9JPA
Następnie zwróciłem się do UKE z pytaniami:
Czy polski operator może łamać swój znak wywoławczy w następujący sposób: /QRP? ...Oczywiście, o ile wiem, nikt nie otrzymał pisemnego pozwolenia na łamanie swojego znaku przez QRP.
Jeżeli wolno komuś według własnego uznania łamać swój znak wywoławczy /QRP, to czy w takim razie wolno innej osobie łamać swój znak przez jakikolwiek inny skrót powszechnie stosowany w krótkofalarstwie, np. skrót organizacji, do której należy posiadacz znaku: /SPDXC, /PCK, gdyby posiadacz znaku zażyczył sobie już w wywołaniu – analogicznie do QRP – informować korespondentów o swojej przynależności do jakiejś określonej grupy?
Otrzymałem list z UKE, ale nie było w nim żadnej odpowiedzi na moje pytania, tylko skopiowano te same teksty, które wcześniej Kol. Marek Ambroziak SP5IYI zamieścił na stronie PZK.
Brak jednoznacznej odpowiedzi na powyższe pytania prowadzi do dowolnego zniekształcania znaków wywoławczych. Oto przykład.
W MK QTC, 7-8, 2008, str. 30, Sylwester Jarkiewicz SP2FAP napisał w notatce “WFF Activity Week”:
...Polscy krótkofalowcy mogą być QRV łamiąc swoje znaki przez „ff”, np. SP2FAP/ff...
Natomiast 15.01.2009 r. na stronie PGA Kol. Sylwester SP2FAP zamieścił następującą notatkę:
Ciekawe, czy to jest kolejna "interpretacja" Kol. SP2FAP, odwołująca Jego poprzednie doniesienia i czy otrzymał jakąkolwiek informację z UKE w tej sprawie.
Henryk SP9JPA
Kraków, 27 marca 2008 r.
Warunki kategorii QRP
Zawodnik mający zamiar wystartować w kat. QRP powinien przed zawodami przesłać do organizatora następujące informacje:
a) opis urządzenia podający typy elementów użytych w stopniu mocy nadajnika;
b) typ lub opis anteny.
c) cyfrowe zdjęcia urządzenia stosowanego w zawodach, pokazującego szczegóły konstrukcyjne.
Organizator założy bazę danych polskich stacji QRP i ponowne przesyłanie powyższych informacji nie będzie konieczne w przypadku kolejnego startu zawodnika w kat. QRP w zawodach organizatora.
W kat. QRP nie dopuszcza się pracy na urządzeniach fabrycznych. Mogą to być wyłącznie konstrukcje własne lub składane z gotowego zestawu elementów. Aby zachować równe szanse wszystkich zawodników, w trakcie zawodów zawodnikom startującym w kat. QRP nie wolno identyfikować kategorii, w której startują, np. przez dodawanie skrótu QRP w czasie wywołania na fonii lub telegrafii, ani innego określania stosowania małej mocy.
Henryk SP9JPA
Następnie zwróciłem się do UKE z pytaniami:
Czy polski operator może łamać swój znak wywoławczy w następujący sposób: /QRP? ...Oczywiście, o ile wiem, nikt nie otrzymał pisemnego pozwolenia na łamanie swojego znaku przez QRP.
Jeżeli wolno komuś według własnego uznania łamać swój znak wywoławczy /QRP, to czy w takim razie wolno innej osobie łamać swój znak przez jakikolwiek inny skrót powszechnie stosowany w krótkofalarstwie, np. skrót organizacji, do której należy posiadacz znaku: /SPDXC, /PCK, gdyby posiadacz znaku zażyczył sobie już w wywołaniu – analogicznie do QRP – informować korespondentów o swojej przynależności do jakiejś określonej grupy?
Otrzymałem list z UKE, ale nie było w nim żadnej odpowiedzi na moje pytania, tylko skopiowano te same teksty, które wcześniej Kol. Marek Ambroziak SP5IYI zamieścił na stronie PZK.
Brak jednoznacznej odpowiedzi na powyższe pytania prowadzi do dowolnego zniekształcania znaków wywoławczych. Oto przykład.
W MK QTC, 7-8, 2008, str. 30, Sylwester Jarkiewicz SP2FAP napisał w notatce “WFF Activity Week”:
...Polscy krótkofalowcy mogą być QRV łamiąc swoje znaki przez „ff”, np. SP2FAP/ff...
Natomiast 15.01.2009 r. na stronie PGA Kol. Sylwester SP2FAP zamieścił następującą notatkę:
| Stacje QRP |
| Mając na uwadze zapisy Regulaminu Radiokomunikacyjnego oraz krajowe przepisy dla służby amatorskiej radiokomunikacyjnej, Zespół PGA zdecydował się na dodanie do regulaminu PGA 2009 TEST następującego zapisu w odniesieniu do stacji QRP: a) Stacje pracujące w grupach SO-QRP-MIX lub SO-QRP-CW lub SO-QRP-SSB nie mogą łamać swoich znaków wywoławczych przez QRP. Informacja o QRP nie stanowi części znaku wywoławczego więc nie może być nadawana jako jego część składowa. b) Od operatorów stacji QRP oczekuje się wyjątkowej uczciwości w zakresie ograniczenia mocy wyjściowej swoich nadajników do regulaminowych wielkości. Powyższe uwagi odnoszą się także do wszystkich zawodów organizowanych przez Zespół PGA. |
Ciekawe, czy to jest kolejna "interpretacja" Kol. SP2FAP, odwołująca Jego poprzednie doniesienia i czy otrzymał jakąkolwiek informację z UKE w tej sprawie.
Henryk SP9JPA